خب، وودوو دقیقا نقطه مقابل تئوری مرگ مولف است. یعنی اثر آنقدر گنگ و مبهم و پازل گونه است که اگر از دوستان صاحب اثر نباشید ، بعید است بفهمیدش یا حسش کنید. خب نیازی به کالبدشکافی هیچ اثری نیست، اما مشکل اینجاست که روایت اثر الکن است و فضای روایی هم ذاتا کلاسیک است و در فرم های کلاسیک آن‌قدر بی سر و ته بودن قابل قبول نیست.شهود یا حس خاصی هم منتقل نمی کند که جایگزین مشکلات روایی کار شود.
از پروداکشن ضعیف و عدم هماهنگی اتاق فرمان با صحنه هم که بگذریم، طراحی لباس عالی بود و بازی ها هم در مجموع خوب بودند ، به خصوص آرش رستم بیگی، مسعود محمدی و غزاله نیر که مثل همیشه خیلی خوب بودند.