ایده ی جالبی که انگار از همه جهت نیاز به پرداخت بیشتر داشت. روایتگری کار جالبه، ولی خالی از اتفاقه و این در کنار ریتم بسیار کند اثر کار رو کمی خسته کننده و گیج می‌کنه.
بازی های جای کار بیشتری داشت، ولی استفاده از نور و عمق صحنه خوب بود.
در مجموع دوستش داشتم
(اینکه مسئولان تالار مولوی هنوز هیچ فکری برای آکوستیک کردن کامل سالن اصلی نکردن و همواره صدای پچ پچ های بیرون سالن میاد، واقعا شرم آوره. بگذریم از صندلی های که با کوچکترین حرکتی صدای قژ قژش تمرکز مخاطب رو میگیره...)