فکر میکنم جزء معدود دفعاتی هست که با شما هم نظر نیستم 😁

سلام و ارادت،
با نگاه شما تا حدی موافقم؛ اگر تمرکز صرفاً روی زندگی همایون و روایت خطی نمایش باشد، طنازی پدر یا گویش شمالی و برخی گره‌گشایی‌های دم‌دستی ممکن است مخاطب را از جریان اصلی دور کند. اما نگاه من به نمایش گسترده‌تر و جهان‌شمول‌تر بود: همایون را صرفاً مرجع پیام نمایش نمی‌دیدم، بلکه ابزار بازخوانی اسطوره‌های اودیپ و هملت، کنش‌های روانشناختی انسان زخم‌خورده و اثرات ناخودآگاه تجربه‌های آسیب‌زا را پیگیری می‌کردم. همین نگاه تحلیلی به من اجازه داد تا با لایه‌های فلسفی و روانی نمایش ارتباط برقرار کنم و تجربه‌ای بسیار لذت‌بخش از آن داشته باشم.

سلام و احترام.
خوشحالم که شما و خانم خلیلی و دوستان دیگر لذت برده‌اید. به نظرم نمایش قابل احترامی است و تأسف خوردم که چرا نتوانستم علی‌رغم زحمات بسیارشان امتیاز بهتری بدهم. به نظرم با بازنویسی متن می‌تونست برخی از مسائل را رفع کند. رویکرد شما به متن هم جالب به نظر می‌رسد، امّا باز هم به نظرم ارتباط آن دو بخش اسطوره‌های ادبی و زندگی همایون به خوبی در متن در هم تنیده نشده است و دوپاره می‌نماید. بحث چند لحن بودن نمایش در نوع شوخی‌ها و متن ثقیل ادیپ و هملت هم در این مورد وجود دارد که اشاره فرمودید. امیدوارم که دوستان دیگر هم از این نمایش لذت ببرند.