تو را در تماشاخانه تشویق میکنم...
نه بابت اجرای نمایشت که ضعیف است یا قوی، که آن عهده ی داوران است.
بلکه دیدنت بر روی صحنه ای که تاوان داده ای...
تولید تئاتر، عشق را معنا کرده ای بی منت...
با هزاران لابیرنت، بدون هیچ پشتوانه،هیچ با دو صد وعده، ازجیب برداشتی، طلایت را فروختی، مقروض شدی و هزینه ی عشق کردی...
تو را در تماشاخانه تشویق می کنم...
که تلاش کردی و میکنی بهتر باشی، با موازین مقرر اینجا،نه جای دگر و همچنان ادامه میدهی...
تو را در تماشاخانه تشویق میکنم...
تو را در تماشاخانه روبروی خودت و جهان نمایشت تشویق میکنم...❤️