و در پایان صحبت هام به نقاط قوت این اجرا (که نوزدهمین اجرای این متن هست که در تیوال ثبت شده) می پردازم.

تیم یک تیم قوی بود. چه روی صحنه، چه پشت صحنه.
تیمی متفاوت و متمایز از تیمهایی که اجراهای آبکی دارند و باعث تعجب و تحیر هست که چطور مجوز اجرا میگیرن!

کارگردانی، خوب،
بازی هر 4 نفر باورپذیر و قدرتمند،
نور، موسیقی، صحنه خوب بود.

دو نکته از این تیم، توجه من رو بیشتر به خود جلب کرد.

یکی توانمندی های بازیگر نقش دختر بود. (بانو دنیا ... دیدن ادامه ›› بختیاری که افتخار همکاری با ایشون رو داشتم قبلاً).

قدرت دیالوگ‌گویی شون کم‌نظیر بود. ایشون بدون ذره ای تپق، با تسلط کامل روی متن، با تمرکز بالا، دیالوگها رو پشت سرهم و با سرعت بالا، و با حسی باورپذیر بیان میکردن.

چون می‌دونستم در ادامه‌ی نمایش قراره چه اتفاقی بیفته، قبلش شروع کردم چندین بار نفس‌عمیق کشیدم، و اتمسفری که حاکم شد، کاملا من رو با خود همراه کرد و تحت‌تأثیر قرار داد.

دومین نکته توانمندی های بازیگر نقش زن بود. (بانو لبخند مشتاق، که قبلاً افتخار آشنایی با ایشون رو نداشتم).

ایشون علاوه بر بازیگری استاندارد، و حضور در تیم کارگردانی به عنوان دستیار، نقاش ماهری هم بودند و تابلوهایی که در صحنه استفاده شده بود، از آثار ایشون بود.

در آخر دوس دارم عرض کنم این خلاصه ای که در صفحه ی اختصاصی نمایش نوشتین، بسیار جذابه و کل نمایش در همین جمله خلاصه میشه واقعاً.

"بخشش خویش، با مجازات دیگران!"

دیگرانی که حتی ذره ای تقصیرکار نبودن، و گرفتار بیماری روان ما شدن!!