بس است دیگر ، در این روزهای تلخ تاریک ما ، هنر بسیار تکسین و مسکن خوبیست برای رهایی از درد ، دردهایی که همسفر ما شده اند…
ما اینجا همه اعتیاد داریم ، اعتیاد به هنر ، هنر مواد مصرفی ماست، چگونه بگویم ، گاها دیگر مصرفی اش زیاد و دیگری کم ، دیگری مصرفی اش ، ماندگار و دیگری مصرفی اش خزعبل ، آرزویم این است ، همیشه جنس خوب مصرف کنید…
۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
روز های سخت ما…!