عشق در یک نگاه

عشق در یک نگاه. شاید در یک نگاه نیست. در یک تپش قلب است. دیده نمی شود و فقط از یک رگ در دهانت و در جسم و روحت جاری می شود. عشق در خون.

و هر گاه آن را می چشم، یا در غبار محو می شوم، بدون درد و انگار شناور در هوا. یا خودم را با تمام وضوح در آینه ی وجودم می بینم. لکه های سیاهی که بر روحم افتاده. و از خودم می پرسم گناه چیست؟ آیا خود ... دیدن ادامه ›› عشق نیست؟

و یاد خون هایی که نوشیده ام، در ذهنم زنده می شود. انسان و خون آشام. خون بدل کننده ام مالخازار که انگار مثل زنجیری داغ به دورم می پیچید. اسارتی که با رنج تحمل می کردم و وقتی بند باز شد و دیگر آزاد بودم، حقیقتی تلخ بر من فرود آمد. اینکه نبود زنجیرها برایم از وجودشان زجرآورتر است.
من می خواستم که او دوباره اسیرم کند. که با داغ فلز و ضربه ی شلاق در حق تن و روحم گناه کنم.

اما چنین عشق تاریکی نه او را نجات می داد و نه مرا. پس ناچار شدم اشتیاقم به تپش بیمار را گوشه ای در وجودم در صندوقی بگذارم و ضربان آرام را در آغوش گیرم.
آن عشقی که فوران مذاب از آتشفشان نیست، در خود ذوب نمی کند، ویران نمی کند. اما اندک اندک بی آنکه بفهمی، می سوزاند. و شاید این بی رحمانه تر باشد.