نمایش برای من یادآور خواب‌های عجیب کودکیم بود؛ از همون خواب‌هایی که روز بعدش یادت نیست که محتواش چی بود؛ منتها داستان جایی جالب میشه که میبینی چندین سال از کودکیت گذشته اما حال و فضای اون خواب رو به یاد داری.
امتیاز سه برای این نمایش برمیگرده به کمال‌گرایی که دنیای تئاتر به من داد اما به شخصه کار رو اونقدر ضعیف و بی محتوا نمیدونم که امتیازی پایین تر بدم چون حداقل معتقدم که کسی اجازه‌ی این رو نداره که جلوی خلاقیت یک محتوا رو کاملا زیر سوال ببره. در آخر هم به دلیل تشبیه‌ای که بهش اشاره کردم و شیرین بودن یادآوری خواب‌های کودکیم به واسطه‌ی نمایش امشب، میتونم تا حدودی کمدی و شوخی های جنسی کار رو در نظر نگیرم.
در انتها هم خسته نباشید میگم به تمامی تیم