سلام و احترام
من به اجرا دو ستاره میدم. به نظرم اجرای کوچک خوبی بود و از دیدنش ابداً پشیمان نیستم.
۱. در مورد متن باید بگم که اگرچه ایدههای
... دیدن ادامه ››
پایهای قصه خیلی نزدیک به کلیشه بود، اما اینکه تلاش کرده بود قصه بگه و تا پایان تعلیق رو تداوم بده رو دوست داشتم؛ امّا به نظرم این متن ظرفیت این میزان تعلیق و کشمکش رو نداشت، به همین خاطر چند تا از جاهایی که قصد تعلیق و پیچیدهتر کردن داستان رو داشت به کار ننشسته بود و حفرههای داستانی مهمی ایجاد میکرد که پاسخی براش نبود. اگر اصرار به تعلیق پیاپی داشت باید داستان و شخصیتها را پیچیدهتر میکرد که در متن فعلی چنین ظرفیتی وجود نداره. نمونهٔ بارز این رویه تعلیقآفرینی کاذب تو نمایشنامه نوای اسرارآمیز اشمیته که به بدترین شکل ممکن این کار رو کرده. خلاصه اینکه به نظرم پشت تعلیق باید غنای داستانی باشه نه صرف رو دست زدن به مخاطب یا دراماتیکتر کردن نمایش.
۲. در مورد اجرا هم باید بگم که تلاش خوبی برای درآوردن فضای نمایشی کرده بود؛ از جمله ایدهٔ پنجره و ماشین که خوب اجرا شده بود. امّا یه جاهایی مثل یه ربع اول نمایش (شوخیها و ترانهخوانیها) چندان با اصل قصه آمیخته نمیشد و از کار بیرون میزد. یه سری ایدههای کارگردانی هم باورپذیری اجرا رو کم کرده بود. مثلاً در مورد زنگ خوردن مدام تلفن و صوت مادر و دختر. بازیگران با همون صفحه خاموش گوشی همه کار میکردند و افکتهای زنگ هم هماهنگ نبود. بهراحتی میشد به صورت زنده به گوشیها زنگ زد، بدون اینکه مشکلی پیش بیاد. در مورد صوت دختر و مادر هم میشد بهصورت زنده کسی پشت خط میبود و تصنعی بودن صدای ضبطی حذف میشد.
۳. در مورد بازیها هم باید بگم که غیر از کاراکتر دختر بازیهای روان و خوبی رو شاهد بودم. محمد شاکری اگه همون بچهای باشه که قبلا توی نمایشهای ثروتی و پارسایی بازی کرده بود، باید بهش بگم که آفرین که همچنان در تئاتر داری یاد میگیری. بازی آقای یحیوی رو هم خیلی پسندیدم، بهاندازه و بیاضافهکاری نقش را در دقایق کوتاهی درآورد.
خداقوت به گروه محترم نمایش و به امید اجراهای بهتر