تالار وحدت
تئاترشهر تهران
تماشاخانه ایرانشهر
مجموعه تئاتر لبخند
خانه نمایش مهرگان
عمارت هما
عمارت نوفل لوشاتو
تئاتر هامون
تالار مولوی
تماشاخانه سنگلج
تالار هنر
تماشاخانه هیلاج
تماشاخانه طهران
بلک باکس ایرانمال
خانه هنرمندان ایران
خانه نمایش داSB > com/org | (HTTPS) localhost : 03:17:27
با خرید بلیت از تیوال، برای رفت و برگشت با تپسی، تخفیف میگیرید! ... اطلاعات بیشتر
طبق روال ذهنیم اول کامنتها رو خوندم بعد مینویسم
من دیشب هم از رحمان و هم از افسانه اجازه گرفتم که نقد بنویسم و هر دو گفتند بنویس . رحمان گفت رحم نکن . بنویس
اما قبل از بحث نمایش و نقد به خودم لازم و واجب میدونم از چیزی بگم که توی کامنتها هم گفته شد
شخصیت بسیار دوست داشتنی و گرم این دو بازیگر و تعامل و برخوردشون با مخاطب و تماشاگر باعث شد من امتیاز 5 رو به این کار بدم
رحمان ظاهری مرددددددددد ( اشاره به دیالوگش ) مردانه و درونیاتی لطیف داره که شخصیتش رو دوست داشتنی کرد برای من
کارگردان بازیگری که بعد از دو سانس اجرا با خستگی جلوی در می ایسته و تک تک تماشاگران رو خوش آمد و بدرقه میکنه
چندین بار بابت تاخیر از ... دیدن ادامه ›› همه عذرخواهی میکنه و اینقدر به صحنه نمایش خودش اعتماد داره که راه رو باز میزاره برای تعامل تماشاگر با متن و کاراکتر داستانش
برای من جای استاده تشویق کردن داره
دیالکتیک برای من یه تناقض بزرگ بود و شاید اصلا برای همین اسمش دیالکتیکه !
ارتباط زن و مرد در ذهن من لحظه ای واقعی نشد
زن با یه مرد خیالی حرف میزد که اصلا نه میدیدش نه میشنوید و نه ازش تاثیر میگرفت
مرد با جماعت زن حرف میزد نه با زنش و با درونیاتش درگیر بود نه با بیرون
نمیدونم اینایی که مینویسم نقد حساب میشه یا دارم درجهت فکری صحیح کارگردان مینویسم
جمله ای که میخوام به رحمان بگم اینه
انقد طولانی حرف نزن . یا کوتاه حرف بزن یا اصن نزن ( دیالوگ زن )
خیلی تک گوییها زیاد بود و خیلی تکرار و تکرار
هر دو بازیگر مونولوگ میگفتند و نوبتی
ارتباط زن و شوهری در هیچ جایی محقق دیده نشد
زن تمام مدت به زمین نگاه میکرد و هیچ ری اکتی به حرفها و تاثیر کلام و حرکت مرد نداشت
تا زمانی که دیالوگش فریاد داشته باشه و حتی اون فریاد هم خالی از احساس و فقط ادا کردن متن بود
مرد پشت هم یه مفهوم رو تکرار میکرد و پشت هم ارتباط تکراری با مخاطب میگرفت و من مدام منتظر یه تمپوی متفاوت بودم
یه تعلیق و چرخش دراماتیک که از این سیر خطی خارجم کنه که در نهایت اتفاق نیفتاد و در جاهایی که قرار بود تمپو تغییر کنه هم بدن و اکت بازیگر با دیالوگ غریبه بود که ارنجمنت اشتباه نور صحنه هم چاشنی شد و همه چیز دست به دست هم داد تا کار توی ذهن من به قوام نرسه
دکور مورد نیاز این نمایش رو اگر من طراحی میکردم فقط یک کاناپه نیاز بود و دیگر هیچ
صداهای پخش شده از بلندگوهای سالن مثل نور، صحیح ارنج نشده بود
من هر شب پوستر این کار روی روی دیوار نوفل میدیدم و با خودم میگفتم کی برم اینو ببینم
کاش توی نوفل میدیدم که فضا کوچکتر بود . احتمالا تاثیر بیشتری داشت
پیشنهاد میکنم به رحمان که یه میزگردی از کسانیکه نقد نوشتن برای این کار تدارک ببینه بشینیم دور هم گپ بزنیم
اینو گفتم چون دیدم چنین پیشنهادی رو خود رحمان توی کامنتها مطرح کرده بود و این نشونه خضوع و انعطاف یه کارگردان حرفه ایه
در نهایت من کارهای رحمان رو دنبال خواهم کرد چون احساس میکنم نوع تفکرش در احترام به مخاطب زیباست و ارزشمند
من دیشب هم از رحمان و هم از افسانه اجازه گرفتم که نقد بنویسم و هر دو گفتند بنویس . رحمان گفت رحم نکن . بنویس
اما قبل از بحث نمایش و نقد به خودم لازم و واجب میدونم از چیزی بگم که توی کامنتها هم گفته شد
شخصیت بسیار دوست داشتنی و گرم این دو بازیگر و تعامل و برخوردشون با مخاطب و تماشاگر باعث شد من امتیاز 5 رو به این کار بدم
رحمان ظاهری مرددددددددد ( اشاره به دیالوگش ) مردانه و درونیاتی لطیف داره که شخصیتش رو دوست داشتنی کرد برای من
کارگردان بازیگری که بعد از دو سانس اجرا با خستگی جلوی در می ایسته و تک تک تماشاگران رو خوش آمد و بدرقه میکنه
چندین بار بابت تاخیر از ... دیدن ادامه ›› همه عذرخواهی میکنه و اینقدر به صحنه نمایش خودش اعتماد داره که راه رو باز میزاره برای تعامل تماشاگر با متن و کاراکتر داستانش
برای من جای استاده تشویق کردن داره
دیالکتیک برای من یه تناقض بزرگ بود و شاید اصلا برای همین اسمش دیالکتیکه !
ارتباط زن و مرد در ذهن من لحظه ای واقعی نشد
زن با یه مرد خیالی حرف میزد که اصلا نه میدیدش نه میشنوید و نه ازش تاثیر میگرفت
مرد با جماعت زن حرف میزد نه با زنش و با درونیاتش درگیر بود نه با بیرون
نمیدونم اینایی که مینویسم نقد حساب میشه یا دارم درجهت فکری صحیح کارگردان مینویسم
جمله ای که میخوام به رحمان بگم اینه
انقد طولانی حرف نزن . یا کوتاه حرف بزن یا اصن نزن ( دیالوگ زن )
خیلی تک گوییها زیاد بود و خیلی تکرار و تکرار
هر دو بازیگر مونولوگ میگفتند و نوبتی
ارتباط زن و شوهری در هیچ جایی محقق دیده نشد
زن تمام مدت به زمین نگاه میکرد و هیچ ری اکتی به حرفها و تاثیر کلام و حرکت مرد نداشت
تا زمانی که دیالوگش فریاد داشته باشه و حتی اون فریاد هم خالی از احساس و فقط ادا کردن متن بود
مرد پشت هم یه مفهوم رو تکرار میکرد و پشت هم ارتباط تکراری با مخاطب میگرفت و من مدام منتظر یه تمپوی متفاوت بودم
یه تعلیق و چرخش دراماتیک که از این سیر خطی خارجم کنه که در نهایت اتفاق نیفتاد و در جاهایی که قرار بود تمپو تغییر کنه هم بدن و اکت بازیگر با دیالوگ غریبه بود که ارنجمنت اشتباه نور صحنه هم چاشنی شد و همه چیز دست به دست هم داد تا کار توی ذهن من به قوام نرسه
دکور مورد نیاز این نمایش رو اگر من طراحی میکردم فقط یک کاناپه نیاز بود و دیگر هیچ
صداهای پخش شده از بلندگوهای سالن مثل نور، صحیح ارنج نشده بود
من هر شب پوستر این کار روی روی دیوار نوفل میدیدم و با خودم میگفتم کی برم اینو ببینم
کاش توی نوفل میدیدم که فضا کوچکتر بود . احتمالا تاثیر بیشتری داشت
پیشنهاد میکنم به رحمان که یه میزگردی از کسانیکه نقد نوشتن برای این کار تدارک ببینه بشینیم دور هم گپ بزنیم
اینو گفتم چون دیدم چنین پیشنهادی رو خود رحمان توی کامنتها مطرح کرده بود و این نشونه خضوع و انعطاف یه کارگردان حرفه ایه
در نهایت من کارهای رحمان رو دنبال خواهم کرد چون احساس میکنم نوع تفکرش در احترام به مخاطب زیباست و ارزشمند
محمدسجاد رشیدی، مهدی علینژاد، امیر مسعود، ناهید برهمنی، رضوان ساداتیان و منا رجبیه فرد این را
خواندند
۳۱ نفر این را دوست دارند
۳۱ نفر این را دوست دارند
خریدار رحمان خوب زاده (rahmankhoobzadeh)
هنرشناس
تیوال این کانال
دنبال
نادیدهگرفتن کاربر
از ۰۳ خرداد ۱۴۰۱
با سلام و احترام
از اینکه با دقت و حوصله نمایش رو دیدید و نظر مفصلتان رو نوشتید، صمیمانه سپاسگزارم. برام ارزشمنده که تماشاگر، حتی در صورت داشتن نقد جدی، اثر را با دقت دنبال کنه و تجربهشون رو بیپرده و محترمانه به اشتراک بذاره. از لطف و دقت شما و همچنین نگاهتان به احترام به تماشاگر، بسیار خوشحالم. این بخش از دیدگاهتون برای من و گروه اجرا دلگرمکننده است و قدردانش هستیم. در مورد نکاتی که دربارهی ریتم، مونولوگها، ارتباط میان دو شخصیت، طراحی صحنه و صدا مطرح کردید، آنها را با دقت دوباره میخونم و برام حتما قابل تأملاند. و البته شما بهتر میدونید که طبیعتاً هر اجرایی میتواند از زاویههای مختلف خوانده شود و چه بسا بخشی از آنچه جنابعالی تناقض دیدهاید، دقیقاً در امتداد ایدهی دراماتیک نمایش بوده باشه؛ با این حال، این برداشت شما را محترم و قابل تأمل میدونم، چون از دل تماشای واقعی و صادقانه بیرون اومده. از پیشنهادتون برای گفتوگوی جمعی یا میزگرد هم استقبال میکنم؛ گفتوگو با مخاطب و منتقد، حتما میتونه برای خود اثر هم مفید باشه و هم برای ما در مسیر کارهای بعدی روشنکننده. و در پایان، از اینکه با وجود نقدهای جدی، همچنان برای مسیر کاری بنده ارزش قائل شدید، بسیار ممنونم. پنج ستاره تون رو هم خیلی دوست داشتم
از اینکه با دقت و حوصله نمایش رو دیدید و نظر مفصلتان رو نوشتید، صمیمانه سپاسگزارم. برام ارزشمنده که تماشاگر، حتی در صورت داشتن نقد جدی، اثر را با دقت دنبال کنه و تجربهشون رو بیپرده و محترمانه به اشتراک بذاره. از لطف و دقت شما و همچنین نگاهتان به احترام به تماشاگر، بسیار خوشحالم. این بخش از دیدگاهتون برای من و گروه اجرا دلگرمکننده است و قدردانش هستیم. در مورد نکاتی که دربارهی ریتم، مونولوگها، ارتباط میان دو شخصیت، طراحی صحنه و صدا مطرح کردید، آنها را با دقت دوباره میخونم و برام حتما قابل تأملاند. و البته شما بهتر میدونید که طبیعتاً هر اجرایی میتواند از زاویههای مختلف خوانده شود و چه بسا بخشی از آنچه جنابعالی تناقض دیدهاید، دقیقاً در امتداد ایدهی دراماتیک نمایش بوده باشه؛ با این حال، این برداشت شما را محترم و قابل تأمل میدونم، چون از دل تماشای واقعی و صادقانه بیرون اومده. از پیشنهادتون برای گفتوگوی جمعی یا میزگرد هم استقبال میکنم؛ گفتوگو با مخاطب و منتقد، حتما میتونه برای خود اثر هم مفید باشه و هم برای ما در مسیر کارهای بعدی روشنکننده. و در پایان، از اینکه با وجود نقدهای جدی، همچنان برای مسیر کاری بنده ارزش قائل شدید، بسیار ممنونم. پنج ستاره تون رو هم خیلی دوست داشتم
۰۹ خرداد
دوستدارم
( ۱۶ )
پاسخ
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
+۲,۱۰۶,۰۰۰ نفر
+۳۵,۲۰۰ برنامه
+۱۲,۷۱۹,۰۰۰ بلیت
+۲۰۰,۰۰۰ بازدید
۵۷,۳۶۳ برگه
۹,۹۲۵ آلبوم
۵,۶۵۵ پادکست
