از عناصر مهم و تاثیرگذار در یک اثر نمایشی و صحنهای، دکور و سازههایی است که در طراحی صحنه بهکار برده میشوند. این دکورها خود جزئی از مفهوم مضمون نمایش است که در جهت تکمیل معنا و روایت در نظر گرفته میشوند. فضاسازی با دکورها و سازههای عظیم، طوری طراحی میشوند که تماشاگر با ابعاد بزرگتر و واقعیتری از موضوع روبهرو شده و گاه خود وارد دنیای اثر شود. ضمن آنکه در برخی نمایشها، روایت با مکانهای متنوعی گره خورده بنابراین استفاده از دکورهای بزرگ، تامین کننده مکان و زمان های مختلف است. نمایش «بر زمین می زندش» به کارگردانی علی شمس نمونهای از طراحی دکوری با سازهای مکانیزه و چرخان بود که کاملا منطبق بر مضمون ارائه شده، عمل میکرد. نمایش «بررسی آناتومی و زوایای پیشرفت شغلی آقای بازیگر» به کارگردانی مرتضی اسماعیل کاشی نیز با سازه ای چند طبقه و تغییرات زیاد مکانی، توانست یکی از طراحیهای صحنه و دکور مناسب و عظیم در نمونه خود باشد. نمایش «بیپدر» و «این یک پیپ نیست» از محمد مساوات، از دیگر نمونههای این مورد هستند که توانستند با دکور عظیم و سازه دو طبقه خود، در خدمت اثر و جلب نظر مخاطب با اشراف به موقعیتهای مورد نظر در نمایش عمل نماید. نمایشهای «جنایات و مکافات» رضا ثروتی، «الیور توئیست»، «بینوایان» از حسین پارسایی، «شاه لیر - روایتی آهنگین» از الیکا عبدالرزاقی «شاخ بی سر» از محمد برهمنی و موارد بسیار دیگر از این دست نمایشها با دکورهای عظیم هستند. سیامک احصایی، امیرحسین دوانی، رضا مهدی زاده، سهیل دانشاشراقی، سیدمهدی موسوی تبار، سعید حسنلو، فرشید جعفری از موفق ترین طراحان صحنه هستند که این مهم را در تئاتر محقق کردند در حال حاضر نیز نمایشی برروی صحنه است که از دکور و طراحی صحنه عظیم و کاملی بهره می برند. نمایش «هنوز زندهایم؛ داستان یک زلزله» به کارگردانی حسین میرزامحمدی با طراحی صحنه هادی سلطانی فرد در تماشاخانه ایرانشهر برروی صحنه است. این اثر نیز از جمله آثاری است که با طراحی صحنه شامل انبوهی از تخت های روی هم قرار گرفته، به مفهوم اصلی اثر یعنی زلزله نزدیک و پرداخته است. امکانات سالنهای اجرایی و وسعت آنان میتواند یکی از شرایطی باشد که کارگردانان و هنرمندان بتوانند از طراحی و معماری مورد نظر خود در دکور بهره برده و با تیم فنی مجرب و کاربلد، اثر نهایی را ارائه دهند. اگرچه هزینه ساخت و اجرای این دست دکورها بسیار زیاد است با این حال تاثیرگذاری مضاعفی می تواند داشته باشد و تماشاگر نیز با مواجهه این نمونه آثار به فضای نمایشی و ویژگیهای بصری نزدیکتر شده و ارتباط بیشتری برقرار میکند.