ناله‌‌ی مادران چون تیر، قلب تیره‌روز ترک می‌داد
دیو شب، خسته خون‌آلود، می‌دوید در خراب‌آباد
بر گلوی باد می‌رقصید، مرگ سبزی از حلق آویز
بوی تابوتی تازه می‌پیچید، بر مشام زخمی‌ی فریاد

صمیم ع اسمعیلی