قصه ی ساده ای دارد اما ساده اجرا نشده،طراحی صحنه بسیار دقیق و در خدمت متن هست،از نور سینمایی استفاده شده بود و به درستی در صحنه حل شده بود،بازی ها به دور از حس همدردی برای برای تقش بود که این سبک از بازی بسیار مناسب این شیوه ی اجرایی بود. باید اینچنین کار ها در تئاتر ایران بیشتر دیده شود تا چشم مخاطب به شیوه ی اجرایی مدرن عادت کنند.