این نمایش ، دارای پیام بود و حتی تا حدودی این پیام شعاری میشد ولی نمیشه خرده گرفت چرا که نویسنده و کارگردان نمایش با قصد و غرض اینطور خواسته بود. در خصوص بار روایی و متن نمایش نسبت به بار موسیقیایی خیلی ضعیف تر بود.
در خصوص طراحی صحنه خیلی ساده و معمولی بود و تنها ابتکاری که به کار بسته بودند ، قرار دادن پیانو گوشه صحنه بود و اگر این پیانو نبود واقعا نمایش هویت خود را از دست می‌داد. نورپردازی مناسب نبود و عوض شدن پرده ها و قسمت ها خیلی زیاد و آزار دهنده میشد.نویسنده و کارگردان این نمایش با انتخاب اسامی کاراکترها تا حدود خیلی زیادی جریان فکری و سیاسی خود را مشخص کرده بود .با این وجود که این نمایش مورد علاقه من نبود ولی در شرایط حاضر و نمایش های که در حال اجرا می باشند ، این نمایش نسبتا مناسب و نمایش قابل احترامی بود .

فقط برای من این سوال بوجود آمد که تعدادی از تماشاچیان با کوچکترین حرکت بازیگران می خندیدند و این موضوع واقعا تعجب انگیز بود زیرا که این نمایش کمدی و جنگ خنده نبود و بعضی از تماشاگران به اشتباه این نمایش را انتخاب کرده بودند!!!!