تئاتر، جاییست که آدمها برای چند ساعت، از مرزهای روزمرگی عبور میکنند و در یک رؤیای مشترک کنار هم میایستند.
روی صحنه، من روایت میکنم؛ اما این نگاه شماست که به روایت جان میدهد.
هر لبخند، هر سکوت، هر تشویق و حتی هر لحظهی تأمل شما، بخشی از معنای این شبهاست.
شاید پردهها فرو بیفتند و چراغها خاموش شوند، اما آنچه میان ما در تاریکی سالن شکل گرفت، در خاطره باقی میماند.
ممنون که تئاتر را فقط تماشا نکردید؛ با ما زندگیاش کردید.