روز دوشنبه بود که به تماشای این اثر نشستم و نه اینکه ناراضی از سالن خارج شده باشم، اصلا؛ ولی به نظرم کمدی سیاه به دلایلی یک نمایش کمدی هست که به شدت از معمولی بودن رنج میبرد.

به نظرم در ابتدای نمایش، ایده‌ی فرمی بازی با تاریکی و روشنایی و قرار دادن صحنه در روشنایی وقتی که قرار است در واقع برق رفته باشد ایده‌ای ساده اما خیلی خلاقانه است که ظرفیت زیادی را برای خلق موقعیت های کمدی در اختیار متن می‌گذارد؛ اما اگر این ایده فرمی را بیخیال شویم، خود داستان در واقع چیز چندان تازه‌ای برای ارائه نداشت و بیشتر تکرار برخی ایده‌هایی بود که در نمایش‌های کمدی این چنینی در گذشته هم دیده بودم، مجموعه‌ای از سو تفاهم‌ها، پنهان‌کاری‌ها و کمدی های فیزیکی که برای من تکراری جلوه کردند.

این نمایشنامه به نظرم ضعف مهم دیگری که دارد هم این است که انگار هر چقدر زمان می‌گذرد، بیشتر پیش نرفتن نمایشنامه به عمق دراماتیک شخصیت‌هایش باعث میشود به نوعی ایده‌هایش برای تولید طنز نیز بخشکد و البته قبول می‌کنم که شاید لزوما قرار نیست این نمایشنامه عمق دراماتیک خاصی به شخصیت‌هایش بدهد و قرار است از آن‌ها برای پیش برد کمدی اش استفاده کند اما وقتی این اتفاق نمی‌افتد و نمایشی 90 دقیقه به طول می‌انجامد، تصور می‌کنم طبیعی است اگر ایده‌هایش ... دیدن ادامه ›› به مرور تمام شوند (که واضح ترین نمونه آن در بین شخصیت‌ها، موضوعات مرتبط با پدر است، که واقعا هر چه به پایان نمایش نزدیک میشد بیشتر برای من منشا شرم نیابتی بود، با این وجود که در ابتدای نمایش واقعا با شوخی‌هایی که توسط او ایجاد میشد خندیدم)

اما اگر از نمایشنامه خارج شویم و به بازی‌ها بپردازیم، به نظرم مشکل بعدی این نمایش نمایان میشود و آن هم عدم توازن توانایی بازیگران است که برای من حداقل تا حدودی تو ذوق میزد.

به نظرم بازیگر نقش برندسلی با بازی فراز سرابی بهترین بازی‌ای بود که در این نمایش دیدم و باید عرض کنم که به نظرم میزان آمادگی او برای ایفای نقشش فرسنگ‌ها با بازیگران دیگر فاصله داشت و یکی از دلایلی بود که از تماشای این نمایش اصلا ناراضی نیستم با وجود تمام نقدهایی که به آن داشتم.


برای من این نمایش در محدوده بین 2 و 3 ستاره قرار می‌گیرد.
موفق باشید.