در روز
از روز
تا روز
آغاز از ساعت
پایان تا ساعت
دارای سانس فعال
آنلاین
کمدی
کودک و نوجوان
تیوال | احسان پارسافرد
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 03:21:15
 

فعال هنری

 ۱۶ تیر ۱۳۶۸
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
۳۰ شهریور ساعت ۱۸:۱۴
با درود و خسته‌نباشید 🌱
شب دوم اجرا به تماشای این اثر نشستم.
تبریک به کارگردان بخاطر این اجرا چون برای شخص من اصلا مشخص نبود که کار اولتون هستش 👌🏻
اجرا لحظه های جالبی داشت و یک سورپرایز خیلی جذاب در پایان.
نمایش با حضور گوی(بچه) قرمز و عبارت «تولد جهنمی» آغاز می‌شود.
سؤال اصلی از همین‌جا شکل می‌گیرد: چرا؟
بعد از آن، زن و شوهر را می‌بینیم که قرار است چرایی این اتفاق را برای ما روشن کنند.
اما یک مسئله‌ی مهم در منطق نوری گوی(بچه) در شروع کار وجود دارد: نور گوی(بچه) از قرمز به زرد تغییر می‌کند و بعد داستان روایت می‌شود.
ما ... دیدن ادامه ›› در ادامه‌ی نمایش به گذشته برنمی‌گردیم؛ یعنی زمان به عقب حرکت نمی‌کند. از طرفی، همان گوی (بچه‌ای) که در ابتدای نمایش دیده‌ایم، در طول نمایش حضور مستمر دارد.
بنابراین، اگر نور قرمز گوی نشانه‌ی وضعیت یا معنای مشخصی برای «بچه» در ابتدای نمایش است، منطقی به نظر می‌رسد که این نور قرمز تا زمانی که دوباره به نقطه‌ی آغاز برسیم، حفظ شود؛ مگر اینکه در طول نمایش اتفاقی رخ دهد که تغییر این وضعیت را توجیه کند. که ابدا همچین اتفاقی رخ نمی‌دهد.
به نظرم نور یکی از نقاط قوت این اجراست و به‌خوبی در خدمت متن و اجرا قرار گرفته است. نورپردازی صرفاً جنبه‌ی تزئینی ندارد و در بسیاری از لحظات توانسته به فضای اثر و روایت کمک کند.
اما در بخش بازی و شخصیت‌پردازی، به‌نظر می‌رسد اجرا با ضعف‌هایی جدی مواجه است. شخصیت‌ها به اندازه‌ی کافی شکل نگرفته‌اند.
بازیگر نقش «خانم» و همچنین نقش «دکتر دی» و «شب‌تاب» ــ که هر دو را یک بازیگر ایفا می‌کند ــ تلاش قابل‌توجهی برای ورود به شخصیت‌ها دارند و در بعضی لحظات می‌توان این تلاش را دید. با این حال، شخصیت «اولی» به شکل عجیبی شکل نگرفته است.
در بازی اولی، نه در حس، نه در بیان، نه در بدن و نه حتی در میمیک، تغییر و تنوع قابل‌توجهی دیده نمی‌شود؛ گویی یک مونوتون در تمام ابعاد شخصیت وجود دارد. مسئله اینجاست که این یکنواختی فقط یک انتخاب اجرایی نیست، بلکه باعث شده بخش مهمی از ماهیت و پیچیدگی شخصیت اصلی به مخاطب منتقل نشود.
با خواندن متن اصلی و سپس دیدن این اجرا، احتمالاً بهتر می‌توان متوجه منظور من شد؛ چرا که فاصله‌ای جدی میان آنچه در متن درباره‌ی شخصیت اولی وجود دارد و آنچه روی صحنه می‌بینیم، احساس می‌شود.
به همین دلیل، بخش قابل‌توجهی از این مسئله را متوجه کارگردانی می‌دانم. به نظرم شخصیت اصلی، که می‌توانست یکی از مهم‌ترین نقاط قوت این اجرا باشد، به اندازه‌ی کافی مورد توجه و پرداخت قرار نگرفته است.
باز هم خسته نباشید میگم به گروه و خیلی خوشحالم که در این شرایط اقتصادی روی صحنه هستید 🤝🏻
۰۸ شهریور ۱۴۰۴ ساعت ۲۱:۱۹
با درود و خسته نباشید خدمت عوامل اجرا

روز جمعه به تماشای نمایش «مبانی تاریکی» نشستم و از بازی درخشان جناب سعید چنگیزیان و میلاد شجره بسیار لذت بردم.
فضاسازی اثر ما را به زیبایی به اتفاقات روز پیوند می‌زد. قلم آقای میقانی با نگاهی دقیق به جزئیات روز و با ایجاد کردن مرز دنیای واقعی و نمایشی به چالش‌های دنیای بازیگری پرداخته بود.
مبانی تاریکی یادآور این است که تئاتر برای تأثیرگذاری نیازی به زرق‌وبرق ندارد. این نمایش با روایت خطی اما پرتعلیق و بازی‌های صادقانه، تماشاگر را تا پایان همراه خود نگه می‌دارد و عمیق‌ترین پرسش‌های اخلاقی و هنری را پیش روی او می‌گذارد.

با آرزوی بهترین ها ✨️


۱۷ خرداد ۱۴۰۴ ساعت ۰۴:۲۸
با درود و خسته نباشید به تمام عوامل اجرا
خوشحالم نمایشی رو دیدم که دغدغه مند هستش.
در صحنه پایانی بازیگر نقش میترا برای منِ مخاطب اولش با همزادپنداری همراه بود و همه چیز درست پیش رفت تا اینکه شخصیت با تبدیل شدن بازی به یک اور اکت بسیار خارج از نقش منو پس زد و همون همزادپنداری اولیه‌ای رو که داشتم کاملا از بین برد.
بازیگر نقش خاور (امیدوارم درست باشه اسمشون) صداشون بر خلاف بازی خوبشون، پختگی لازم برای شخصیت معتاد و زجرکشیده رو نداشت.
غیر از این دو مورد اشاره شده باقی بازی‌های هر ۴ پرسوناژ خوب بود.
در کل این اجرا تونست حرفش رو بزنه و مشکلات و شرایطی رو به نمایش بذاره که دانستنش نیاز موجود در جامعه ما برای آگاهی هستش.
با آرزوی موفقیت برای کارگردان و تمام عوامل گروه ✌🏻
 

زمینه‌های فعالیت

تئاتر

تماس‌ها

ehsan.parsafard68@gmail.com