من شخصاً از اینکه حسن علیشیری، مستقیم و غیرمستقیم، ردّ قلم خود را از «آرش» و «شاه لیر» و دیگر آثارش در این متن هم امتداد داده، بسیار لذت بردم. به نظرم نگار نیکدل فراتر از انتظار ظاهر شد؛ بهخوبی در نقش نشسته بود و احساساتی که بهعنوان یک تماشاگر معمولی از او دریافت میکردم، برایم باورپذیر و قابلپذیرش بود.
تنها بخشی که به نظرم کمی از قوت کار فاصله داشت، ویدئوهای ارسالشده از سوی چهرههای سرشناس بود. حضور آنها بیش از آنکه در خدمت پیشبرد روایت باشد، کارکردی تجاری و تبلیغاتی پیدا کرده بود. ایکاش در لایهی دوم زندگی رضا، بهجای این چهرهها، سراغ آدمهای مهمی میرفتند که بخشی از گذشته و هویت او را ساخته بودند؛ کسانی که میتوانستند به او یادآوری کنند چه کسی بوده و از کجا آمده است.
و در نهایت، به گمان من، نقش اول این نمایش نه رضا جان بود و نه خانم نیکدل. بسیار امیدوارم نویسنده، بازیگران و همهی دستاندرکاران این برنامه این نکته را از یاد نبرند که قهرمان اصلی این نمایش، آرش بود؛ پزشکی که شبی، برای کمک به مردم، مهمترین تصمیم زندگیاش را گرفت و پس از آن، برای همیشه، در خیابانهای همین شهر گم شد.
روایتی از فرو ریختن یک پرسوناژ در فضایی تلخ از زیر پوست شهر.
بازی روان بازیگران و جزییات متعددی که در هر بخش میتوان مشاهده کرد نشان دهنده یک کار گروهی بین همه دست اندرکاران است. همچنین هماهنگی بسیار دقیق بین اتفاقات صحنه ، نور پردازی و موسیقی یکی دیگر از نقاط قوت این نمایش است که باعث میشود مخاطب از داستان فاصله نگیرد.
تنها موضوعی که میتوان در مورد آن صحبت کرد این است که در چند دقیقه ابتدای نمایش تعدادی از دیالوگ ها به دلیل عدم آمادگی ذهنی مخاطب با لهجه و سرعت کلمات از دست خواهد می رود. شاید بهتر باشد متن اصلی و سرنوشت ساز در این دقایق قرار داده نشود.
من و دوستانی که با یکدیگر به تماشای این نمایش نشستیم ، بسیار از دیدن آن لذت بردیم. ممنون از بازیگران و دست اندرکاران این نمایش.
تو حساس ترین نقطه های زندگی ، خیلی چیز ها سر جای خودش نیست.
تو ترسیدی ، بقیه میخندند. تو غمگینی ، بقیه میخندند.تو ویران شده ای ، اما بقیه باز هم میخندند.
این خنده ها گاهی میتونه جای غم ها بشینه روی لبامون ولی بیشتر وقت ها مثل سیلی میخوره تو صورتمون.
دیدن این نمایش برای من بسیار لذت بخش بود ، بازی ها روان و عالی ، صحنه ، نور و صدا بسیار هماهنگ . دمتون گرم و به امید فردایی بهتر .
من این نمایش رو بسیار دوست داشتم. یک اجرای خوب ، یک موضوع بسیار مهم و یک کارگردانی عالی ، دمتون گرم