نگار بنائی

هنرساز فعال هنری

در این شیوه، کلمات کنار می‌روند و بدن روایت را بر دوش می‌کشد. هر زخم، هر لرزش، هر انقباض و هر حرکت، بخشی از حافظه‌ای است که دیده نمی‌شود اما در گوشت و استخوان ثبت شده است. من از بدن به‌عنوان آرشیوی زنده استفاده می‌کنم؛ جایی که درد، مقاومت، خشونت، ترس و رهایی هم‌زمان حضور دارند. در پرفورمنس، بدن دیگر یک ابزار نمایشی نیست، بلکه خودِ اثر هنری است؛ موجودی که در لحظه خلق می‌شود، رنج می‌کشد و معنا می‌سازد. صحنه برای من محل بازنمایی نیست، میدان مواجهه است؛ مواجهه‌ی تماشاگر با حقیقتی که نمی‌توان آن را فقط با کلمات بیان کرد.

من نگار، متولد 1381 بازیگر و پرفورمرم.
کارم در مرز بین بدن، درد و نمایش شکل می‌گیره.
به‌جای روایت، بدنم حرف می‌زنه
زخمی، عصبی، بی‌نقاب.
در اجراهام از خشونت به‌عنوان زبان استفاده می‌کنم؛
زبان فریاد، زبان مقاومت، زبان زنِ بی‌سازش.

برای من صحنه، فضای امن نیست؛ میدون مبارزه‌ست.
پرفورمنس‌هام روی مرز فروپاشی و باززایی حرکت می‌کنن
جایی که مخاطب فقط تماشاگر نیست، بلکه ... دیدن ادامه ›› شاهد تغییره.

کار من بازآفرینی بدن زن در مواجهه با ساختارهای قدرت و خشونته.
گاهی شکننده‌ام، گاهی خطرناک. اما همیشه زنده
بدنم فریاد میزنه جای که کلمات میترسن پروفمنس من زخمه نه نمایش
صحنه خون نمیخواد ...
من خود خونم