سازش‌های فراطبیعی در نمایش «جیره‌بندی پَر خروس برای سوگواری»

«جیره بندی پر خروس برای سوگواری» نوشته «علی نرگس‌نژاد» که قدمت آن به ابتدای دهه نود شمسی می‌رسد بر راز و رمزهای مادر و پسری تاکید دارد که «مرگ» را در قامتی سر برافراشته در خانواده خود موروثی می‌بیند و به کنکاش این واژه در میان رویدادهای گذشته می‌نشیند.

رضا بهکام نویسنده و کارگردان تئاتر در باره این نمایش نوشت:  همانطور که نام نمایش پرطمطراق و تعلیق‌پذیر نشان می‌دهد صحنه افتتاحیه نیز چنین رفتاری را با مخاطبانش انجام می دهد، متنی که گویی از خوابی آشفته عبور کرده تا به واکاوی روابط و بقایای یک خانواده از هم پاشیده نظر اندازد.

«جیره بندی پر خروس برای سوگواری» نوشته «علی نرگس‌نژاد» که قدمت آن به ابتدای دهه نود شمسی می‌رسد بر راز و رمزهای مادر و پسری تاکید دارد که «مرگ» را در قامتی سر برافراشته در خانواده خود موروثی می‌بیند و به کنکاش این واژه در میان رویدادهای گذشته می‌نشیند. وهم و خیال، خواب و رؤیا بر روی هم افتاده است. راز این چرایی وهمناک در شیوه روایت متن نمایش است که مخاطبانش را برای لحظاتی نادیده گرفته تا برش‌هایی از زیست خانوادگی را بر صحنه جاری و ساری کند. سیال ذهنی که با رفت و برگشت‌های زمانی گذشته و حال را به هم نزدیک و مرتبط می‌سازد.

در این میان اما نویسنده و کارگردان بر چینش ایماژهای بصری تأکید فراوانی دارند تا از شدت و حِدت چگالی حوادث کم نشود و همواره تماشاگر، اثر پیش روی را با ولع خاصی دنبال کند گویی نمایش قصد آن کرده تا دنبال‌کنندگانش را در هاله‌ایی از ابهام و خواب‌زدگی وا دارد، روندی که به ریتمی منسجم در اثر بدل شده و تا پایان ما را با خود همراه می‌کند. طراحی صحنه و نور و آکسسوارها تؤام با موسیقی اثربخش علاوه بر آنکه بر مکانمندی انباری خانه‌ایی قدیمی دلالت دارد تعلیق‌ها را در ژانرهای پیشنهادی خود به سازوکار می‌رساند.

یکی از نقاط قوت کار بازی بازیگرانش است که با باورپذیری سبک ارائه بازی‌های خود جلوه خاصی به لایه‌هایی پنهان نمایش می‌بخشد.

«جیره بندی پر خروس برای سوگواری» با بازی‌های کلامی و رفتارهای پرتنش خانوادگی با تمپوهای بالا در اجرا، اتمسفری وهم‌انگیز در بازه زمانی کودکی تا جوانی مادر و پسری را فضا سازی می‌کند که شخصیت‌های غایب چون پدر خانواده و یا برادر دوقلوی از دست رفته پسر جوان در نقش قربانی رفته‌رفته سایه‌گستر می‌شوند که می‌توان آن را در نسبت با شیوه متفاوت روایت و کارکردهای آن دانست.مادر خانواده در نقشی غیرمتعارف، بر گسترش حرف و حدیث‌های بی‌ریشه و آنی و اعتماد به غریبه بر اساس زیست خرافه محور، زندگی خود را پیش برده و در باوری عمیق که از منشأیی فراطبیعی آبشخور دارد غوطه‌ور است و این سستی و رخوت بر تنها فرزند باقیمانده او نیز اثربخش بوده و او را نیز غرق در باورهای بی‌پایه رها کرده است تا جایی که در لحظات بحران‌ساز نیز از آنها دست نمی‌کشد تا روح و روان آنها نیز در این سیطره پوچ به فروپاشی کامل برسد.

«جیره‌بندی پر خروس برای سوگواری» آشکارا به پالایش حافظه بر اساس سیال ذهن شخصیت‌هایش و زمان‌های خواب و بیداری در گذشته و حال نشسته است و بقایای خانواده و قربانیانش را در فرایندی نوستالژیک به استحاله وا داشته است.

این نمایش درتابستان ۱۴۰۵ در خانه تئاتر، تماشاخانه استاد جوانمرد واقع در خیابان سمیه تقاطع خیابان استاد نجات اللهی، ساختمان تئاتر با گروهی جوان و هدف‌دار به تهیه‌کنندگی «محمد ذوالفقاری» اجرا می‌شود و مخاطبان تآتر علاقه‌مند به ژانرهای درام خانوادگی می‌توانند از دیدن آن بهره‌مند شوند.