در روز
از روز
تا روز
آغاز از ساعت
پایان تا ساعت
دارای سانس فعال
آنلاین
کمدی
کودک و نوجوان
تیوال | نگار امیری
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 10:07:41
 

فعال هنری

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
نمایش «تل‌خاب» برای دو شب تمدید شد

نمایش «تل‌خاب» به نویسندگی رها پوررحمتی، تهیه‌کنندگی مشترک سعید آقاخانی و محسن عباسی با کارگردانی عباس اقسامی که دور دوم اجراهای خود را از ۱۷ خرداد در سالن اصلی مرکز تئاتر مولوی آغاز کرده بود، اجرای خود را به مدت دو شب تمدید کرد.

سحر گلشیرازی، رها پوررحمتی، مهدی حیدری، ساتیا نوروزی، مرضیه دهقان‌پور، غفور مکی‌نصیریان، فرزاد پارسه، کارما یمقانی، زهرا فلاح، دیانا واحدیان، صدف خاقان و یاسمن رسولی‌راد بازیگرانی هستند که در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
«تل‌خاب»؛ حافظه جمعی که بر اکنون سایه می‌اندازد

کیارش وفایی


نمایش «تل خاب» از همان آغاز تلاش می‌کند مخاطب را از منطق متعارف روایت دور کند و به جهانی وارد سازد که قواعد آن بیش از آنکه بر وقاعیت استوار باشد از ساز و کار حافظه، رویا و ذهنیت شخصیت‌ها پیروی می‌کند. در چنین جهانی، مولفه زمان به شکلی خطی پیش نمی‌رود، روابط انسانی تنها در سطح کنش‌های بیرونی تعریف نشده و هر تصویر صحنه‌ای می‌تواند حامل معنایی باشد. اثر با تکیه بر این رویکرد، فضایی خلق می‌کند که مخاطب را به مشارکت در فرآیند کشف و تفسیر ... دیدن ادامه ›› دعوت می‌کند.

حال یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های «تل خاب» در خلق اتمسفر نهفته است. نمایش به جای آنکه همه‌چیز را در قالب دیالوگ یا روایت مستقیم بیان کند، از عناصر بصری و حسی برای ساختن جهان خود بهره می‌گیرد. طراحی صحنه، نور و میزانسن‌ها در کنار یکدیگر فضایی می‌آفرینند که در آن احساس تعلیق و ناامنی همواره حضور دارد. در واقع مخاطب در طول اجرا با جهانی مواجه می‌شود که مرز میان واقعیت و خیال در آن به سادگی قابل تشخیص نیستو همین وضعیت، کیفیتی رازآلود به اثر می‌بخشد.

شخصیت‌ها اغلب بیش از آنکه حامل روایت باشند، حامل وضعیت‌های روانی هستند. آن‌ها در مواجهه با ترس‌ها، فقدان‌ها و میل‌های سرکوب شده خود قرار می‌گیرند و نمایش از اخلال این مواجهه‌ها به عنوان‌هایی چون قدرت، هویت، تنهایی و زخم‌های تاریکی نزدیک می‌شود. زیرا تاریخ در «تل خاب» بستری است که روابط قدرت و سرنوشت شخصیت‌ در آن معنا پیدا می‌کند. از سوی دیگر، نمایش در برخورد با گذشته، رویکردی صرفا بازنمایانه ندارد. تاریخ در این اثر نه یک دوره زمانی مشخص، بلکه نوعی حافظه جمعی است که همچنان بر اکنون سایه می‌اندازد. شخصیت‌ها در دل مناسباتی گرفتارند که ریشه‌های آن را می‌توان در ساختارهای کهن جستجو کرد. با این حال مهم‌ترین پرسشی که نمایش پیش‌روی مخاطب قرار می‌دهد، به نسبت فرم و محتوا باز می‌گردد.

منبع سینمارسانه
امیر مسعود، امیرمسعود فدائی و حسین چیانی این را خواندند
مهدی حیدری این را دوست دارد
ممنون از توجه و تحلیل مهمتون
۳ روز پیش، یکشنبه
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
«روایت معلق بعد بازگشت» حرف‌های زیادی برای گفتن از روزهای سخت دارد

احسان جواهری، نویسنده و بازیگر این اثر در گفت‌وگو با سینما رسانه، درباره شکل‌گیری نمایش می‌گوید: «ایده اولیه کار از سوی کارگردان نمایش، آقای علیدادی، مطرح شد و من از همان ابتدا از آن استقبال کردم، چون احساس می‌کردم این ایده حرف‌های زیادی برای گفتن دارد و می‌تواند بخشی از روزهای سخت را به تصویر بکشد؛ روزهایی که در آن انسان‌های مظلوم و بی‌گناه بسیاری جان خود را از دست دادند. آنچه مرا به نوشتن این اثر ترغیب کرد، یاد بچه‌ها، نوجوان‌ها و جوان‌هایی بود که گاهی بی‌نام و نشان از میان ما رفتند؛ کسانی که شاید امروز ما بخشی از زندگی‌مان را مدیون آن‌ها باشیم.»

او با اشاره به فضای اثر ادامه می‌دهد: «بخشی از جهان نمایش به گذشته و خاطره‌ها مربوط می‌شود؛ به یادگاری‌های کوچکی که از برخی انسان‌ها باقی مانده است. این یادگاری‌ها می‌تواند یک عکس، یک پلاک، یک لباس یا هر نشانه‌ای باشد که ردّ حضور یک انسان را در زندگی دیگران حفظ می‌کند.»

جواهری درباره فضای تعلیق و ابهام در روایت نمایش توضیح می‌دهد: «بخشی از این ابهام‌ها ریشه در واقعیت دارد و بخشی هم در فرآیند نوشتن شکل ... دیدن ادامه ›› گرفته است. داستان‌های زیادی وجود دارد از آدم‌هایی که سرنوشتشان در هاله‌ای از ابهام باقی مانده و خبری از آن‌ها در دست نیست. همین واقعیت‌ها کمک کرد تا تعلیق در نمایش به شکل طبیعی و باورپذیر شکل بگیرد.»


او درباره ساختار زمانی اثر نیز می‌گوید: «این نمایش زمان و مکان مشخصی ندارد و روایت مدام میان گذشته، آینده و گاهی حال در حرکت است. اتفاقات در چارچوب زمانی معینی محدود نمی‌شود و به همین دلیل انتخاب ژانر سورئال‌درام برای این اثر انتخابی مناسب بود.»

این نویسنده و بازیگر درباره نسبت نمایش با مخاطب تأکید می‌کند: «در این اثر، مخاطب هم به نوعی جزئی از داستان محسوب می‌شود. ممکن است بسیاری از اتفاقاتی که در قصه رخ می‌دهد برای خود او یا اطرافیانش نیز تجربه شده باشد و تماشاگر هنگام خروج از سالن با خود بگوید این داستان چقدر به زندگی من شباهت دارد.»

جواهری همچنین درباره نقش خود در این نمایش می‌گوید: «رضا آهو پسری است که همراه دوستش وارد کار قاچاق می‌شود و در ادامه دل‌باخته خواهر همان دوست می‌شود. او تلاش می‌کند از مسیر خلاف فاصله بگیرد تا به عشقش برسد، اما در نهایت ناکام می‌ماند و حسرت این عشق تا همیشه در دلش باقی می‌ماند. شرایط به جایی می‌رسد که ناچار می‌شود دوستش را لو بدهد و در پایان نیز می‌بیند که معشوقش با فرد دیگری ازدواج کرده است.»


او درباره روند آماده شدن برای این نقش نیز توضیح می‌دهد: «برای نزدیک شدن به این شخصیت چندین ماه تلاش کردم و به مکان‌های مختلفی از جمله قهوه‌خانه‌های اطراف بازار مولوی رفتم تا فضای زندگی چنین آدم‌هایی را از نزدیک لمس کنم. با افرادی که تجربه‌هایی مشابه شخصیت رضا داشتند صحبت کردم و از گزارش‌های حوادث نیز الهام گرفتم. البته رضا ترکیبی از چند روایت و تجربه است و بر اساس یک فرد مشخص شکل نگرفته است.»

منبع سینما رسانه
نشست بررسی نمایش «تل‌خاب» از منظر روانکاوی برگزار می‌شود

نشست تحلیل و بررسی نمایش «تل‌خاب» نوشته رها پوررحمتی به کارگردانی عباس اقسامی با تهیه‌کنندگی سعید آقاخانی و محسن عباسی روز جمعه بیست‌ونهم خرداد ساعت ۱۱ تا ۱۳ در موسسه روان تحلیلی همراه برگزار می‌شود.

در این نشست تحلیلی، میثم پورغلامی (روانپزشک و روان‌درمانگر روانکاوانه)، امین خیراللهی (روانپزشک و روان‌درمانگر روانکاوانه) و رها پوررحمتی (روانشناس و نویسنده نمایش تل‌خاب) به نقد و بررسی این اثر که در تالار مولوی روی صحنه است، خواهند پرداخت.

این نمایش روایتی از زندگی زنی در دربار قاجار است که مفاهیمی همچون اسارت در میل دیگری، شرم و ترس از نداشته‌ها را به تصویر می‌کشد.

علاقه‌مندان می‌توانند برای حضور در این نشست به موسسه روان تحلیلی همراه به آدرس خیابان شریعتی، پایین تر از حسینه ارشاد، خیابان کوشا، پلاک 5 مراجعه کنند.
تغییر ساعت اجرای «روایت معلق بعد از بازگشت» در روزهای پایانی

دور دوم اجرای نمایش «روایت معلق بعد از بازگشت» به نویسندگی احسان جواهری و کارگردانی محمد علیدادی، از یکشنبه ۱۷ خردادماه ساعت ۲۰:۳۰ در سالن شماره ۶ بوتیک هنر ایران روی صحنه رفته است.

این نمایش در روزهای پایانی اجرای خود در پنجشنبه و جمعه ۲۸ و ۲۹ خردادماه با تغییر ساعت اجرا و در ساعت ۱۷ میزبان علاقه‌مندان خواهد بود.

در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «یه یادگاری، یه خاطره، یه گذشته؛ یه چیزی شبیه به اینکه بخوای روایت معلق بعد از بازگشت، یا روایتی معلق از رفتن یا نبودن، بهت این خبر رو بده.»

احسان جواهری، کتایون شجاعی، میترا سلیمانی، رضوان بخشی، محمد وفائیان، ونوس اسدی، محمدامین بندرزاده، کیمیا ... دیدن ادامه ›› شول و امیرعلی انتخابی‌نیکو بازیگران این اثر هستند.

همچنین نگار امیری (مجری طرح)، سونیا اسماعیلی (مشاور کارگردان و بازیگردان)، علی یونسی (روابط عمومی)، مریم رازقی (مدیر تبلیغات)، ایمان جواهری (طراح پوستر)، ویدا دستورانی (مدیر اجرایی) و نیایش دستورانی (منشی صحنه) از دیگر عوامل این نمایش‌ هستند.

علاقه‌مندان برای تهیه بلیت می‌توانند به سایت تیوال یا گیشه «بوتیک هنر ایران» مراجعه کنند.
عبور ملکه «تل‌خاب» از دل کابوس؛ بازیگری که آشفتگی را بازی می‌کند!

سحر گلشیرازی بازیگر نمایش «تل‌خاب» در گفتگو با خبرنگار مهر درباره طراحی شخصیت ملکه در این اثر نمایشی گفت: برای من مهم بود که ملکه را صرفاً زنی غمگین یا افسرده نبینم، بلکه او را انسانی تصور کنم که سال‌ها با احساس ناکافی بودن زندگی کرده است. در طول نمایش، ملکه مدام میان واقعیت، خاطره و کابوس حرکت می‌کند؛ تلاش کردم این جابه‌جایی‌ها را بیشتر از طریق تغییرات درونی و کیفیت حضور روی صحنه نشان دهم تا با اغراق‌های بیرونی.

وی ادامه داد: هرچه نمایش جلوتر می‌رود، ذهن او آشفته‌تر و در عین حال صادق‌تر می‌شود؛ انگار لایه‌هایی که سال‌ها سرکوب شده‌اند، یکی‌یکی کنار می‌روند. سعی کردم مخاطب این سفر را نه فقط ببیند، بلکه آن را همراه ملکه ... دیدن ادامه ›› تجربه کند.

این بازیگر درباره مواجهه شخصیت ملکه با ترومای دوران کودکی این نقش و تأثیر آن بر شکل‌گیری شخصیت وی توضیح داد: به نظرم رنج اصلی ملکه فقط از مسئله فرزنددار نشدن نمی‌آید، بلکه ریشه در زخم‌های قدیمی‌تری دارد که از کودکی با او مانده‌اند. به همین دلیل هنگام مواجهه با خاطرات و سایه پدر، به جای نمایش مستقیم ترس یا اندوه، تلاش کردم احساسات متناقضی مانند نیاز به تأیید، خشم فروخورده و آسیب‌پذیری را نیز وارد بازی کنم.

بازیگر نمایش «تل‌خاب» افزود: این بخش‌ها برای من بیشتر درباره مواجهه با گذشته بود تا روایت یک خاطره. ملکه در طول نمایش کم‌کم متوجه می‌شود بخشی از قضاوتی که نسبت به خودش داشته، حاصل همان نگاه‌ها و فشارهای قدیمی است و این کشف، عمق تازه‌ای به شخصیت او می‌بخشد.

وی درباره تفاوت نقش ملکه با دیگر تجربه‌های بازیگری خود نیز بیان کرد: آنچه این نقش را برای من متفاوت می‌کرد، حجم بالای پیچیدگی‌های روانی آن بود. ملکه شخصیتی نیست که بتوان او را در یک ویژگی خلاصه کرد؛ او هم‌زمان قدرتمند، آسیب‌دیده، امیدوار، خشمگین و شکننده است. در بسیاری از صحنه‌ها اتفاق اصلی در درون او رخ می‌دهد و بازیگر باید این جهان درونی را برای مخاطب قابل لمس کند.

این بازیگر تصریح کرد: به همین دلیل بخش زیادی از آماده‌سازی من صرف شناخت لایه‌های پنهان شخصیت، مطالعه درباره احساس شرم، فقدان و افسردگی و پیدا کردن منطق رفتاری او در هر لحظه شد. این نقش نسبت به بسیاری از تجربه‌های قبلی‌ام تمرکز و ظرافت بیشتری می‌طلبید.

گلشیرازی در پایان درباره مفهوم رهایی و باززایی در پایان نمایش «تل‌خاب» گفت: به اعتقاد من، رهایی ملکه صرفاً در دانستن حقیقت نیست، بلکه در رها شدن از احساس گناهی است که سال‌ها با خود حمل کرده است. او تمام زندگی خود را بر این باور بنا کرده که نقصی در وجودش هست، اما در پایان با حقیقتی روبه‌رو می‌شود که این تصویر را فرو می‌ریزد.

وی یادآور شد: در نمایش دیالوگی دارم که می‌گویم «من به چیزهای عمیق‌تری فکر می‌کنم، فقط کافی بود بدانم توان زایش دارم، نه برای ولیعهدی و سلطنت.» این آگاهی نوعی باززایی برای ملکه است؛ نه به معنای بازگشت به گذشته، بلکه به معنای آغاز نگاه تازه‌ای به خودش.

این بازیگر در پایان تأکید کرد: در اجرا سعی کردم این تحول را به‌تدریج و بدون جهش ناگهانی نشان دهم؛ گویی ملکه از دل تاریکی و کابوس عبور می‌کند و به پذیرشی عمیق‌تر از خود می‌رسد. برای من پایان نمایش بیش از هر چیز روایت آشتی یک زن با حقیقت وجودی خودش است.

منبع: مهر
سینا دهقان، امیر مسعود و امیرمسعود فدائی این را خواندند
مهدی حیدری این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
روبه‌رو شدن با بخش‌هایی از خود که نادیده‌شان می‌گیریم/ جادوگر، همان بخش تاریک وجود ملکه است

رها پوررحمتی، نویسنده و یکی از بازیگران نمایش «تل‌خاب» که این روزها در تالار مولوی روی صحنه است با اشاره به این که این اثر برایش فقط یک نمایش نیست، می‌گوید: «تل‌خاب، برای من مسیری است برای روبه‌رو شدن با بخش‌هایی از خود که معمولاً نادیده گرفته می‌شوند.»

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، «تل‌خاب» نام نمایشی است که براساس متنی از رها پوررحمتی به کارگردانی عباس اقسامی و تهیه‌کنندگی مشترک سعید آقاخانی و محسن عباسی روی صحنه تالار مولوی رفته است. این نمایش که پوررحمتی علاوه بر نوشتن متنش در آن بازی هم می‌کند داستان ملکه‌ای در دربار قاجار است که تحت فشار دوگانه نازایی و قدرت ... دیدن ادامه ›› قرار دارد.

رها پوررحمتی در گفت‌وگو با خبرآنلاین درباره ایده اولیه و نحوه شکل‌گیری این نمایش گفت: «ایده «تل‌خاب» از یک نیاز شخصی و ضرورت درونی برای گره‌گشایی از مسائل ذهنی نشأت گرفته است. در واقع، مطالعات من در حوزه روانکاوی، به‌ویژه نظریات زیگموند فروید و ژاک لکان، مسیر نوشتن را برایم روشن‌تر کرد و ابزاری در اختیارم گذاشت تا بتوانم این درگیری‌های ذهنی را در قالب شخصیت‌ها و موقعیت‌های دراماتیک بازسازی کنم.»

او ادامه داد: «مسئله عدالت و حق رهایی همیشه برای من اهمیت داشته است. وقتی وارد مباحث روانکاوی شدم، دریافتم بسیاری از آن‌چه ما در زندگی به عنوان دشمن بیرونی می‌شناسیم، در واقع بخش‌های سرکوب‌شده و تاریک وجود خودمان هستند. همین نگاه، هسته اصلی روایت «تل‌خاب» شد.»

نویسنده نمایشنامه «تل‌خاب» درباره ساختار شخصیت‌ها و تغییرات متن افزود: «در ابتدای نمایش، به نظر می‌رسد شخصیت «جادوگر» نیرویی بیرونی و تهدیدگر است که «ملک‌جهان» را در اسارت نگه داشته اما در ادامه مشخص می‌شود که جادوگر همان بخش تاریک وجود خودِ ملکه است؛ بخشی که سال‌ها فرصت بیان نداشته و حالا مجالی برای بروز پیدا کرده است. مواجهه ملک‌جهان با این بخش، مسیر اصلی روایت را می‌سازد و شخصیت «تلخک» نیز در این میان نقش همراه و تسهیل‌گر را ایفا می‌کند.»

این نویسنده و بازیگر درباره تفاوت نسخه اولیه متن با اجرای فعلی توضیح داد: «متنی که در ابتدا نوشته بودم، مفصل‌تر بود. مونولوگ‌های پرریتم و صحنه‌های کابوس‌گونه‌ای داشتم که در آن‌ها جادوگر حتی نقش پدرِ ملکه را هم بازی می‌کرد. آن صحنه‌ها برایم بسیار مهم و شخصی بودند، اما در جلسات مشترک با آقای اقسامی و در روند تمرین‌ها، تصمیم گرفتیم برای حفظ ریتم کلی اجرا و جلوگیری از اطناب، برخی از این صحنه‌ها را حذف یا کوتاه کنیم. این تصمیم برایم دشوار بود، اما در نهایت به انسجام و پویایی کار کمک کرد.»

او در ادامه به چالش‌های تولید اثر اشاره کرد و گفت: «تولید یک کار مفهومی در شرایط فعلی تئاتر، با دشواری‌های خاص خود همراه است. برخی سالن‌داران نسبت به این نوع آثار احتیاط و تصور می‌کنند مخاطب عام با آن‌ها ارتباط برقرار نمی‌کند ولی ما تلاش کردیم به متن وفادار بمانیم و مسیر خودمان را ادامه دهیم. خوشبختانه استقبال مخاطبان در دور اول اجراها باعث شد گروه برای دور دوم در تالار مولوی برنامه‌ریزی کند.»

پوررحمتی همچنین درباره محدودیت‌های فنی اجرا ادامه داد: «در طراحی اولیه، ایده‌هایی برای تقویت فضای کابوس‌گونه داشتیم؛ از جمله استفاده از طناب برای معلق بودن جادوگر یا حتی حضور حیواناتی مانند مار یا کلاغ، اما امکانات سالن مولوی و برخی محدودیت‌های فنی اجازه اجرای این ایده‌ها را نداد. در نهایت تصمیم گرفتیم تمرکز بیشتری بر نور، رنگ، موسیقی و آواها بگذاریم تا همان فضای ذهنی و تعلیق مدنظر را از طریق عناصر دیگر بسازیم.»

این هنرمند درباره مسیر حرفه‌ای خود گفت: «فعالیت جدی من از سال ۹۴ آغاز شد. در این سال‌ها تجربه حضور در آثاری مانند سریال «ددمان» و همکاری با سعید آقاخانی را داشتم. در این مسیر، همسرم محسن عباسی که در حوزه روان‌درمانی فعالیت می‌کند، بزرگ‌ترین مشوق من بوده است. او بود که با وجود تمام دغدغه‌های خانوادگی، مرا به ادامه مسیر بازیگری و نویسندگی تشویق کرد و در شکل‌گیری «تل‌خاب» نیز به عنوان تهیه‌کننده در کنارم بود.»

پوررحمتی در پایان گفت: «از حمایت‌های سعید آقاخانی نیز قدردانی می‌کنم که در مقام تهیه‌کننده، همراه این پروژه بود. «تل‌خاب» برای من فقط یک نمایش نیست؛ مسیری است برای روبه‌رو شدن با بخش‌هایی از خود که معمولاً نادیده گرفته می‌شوند. امیدوارم مخاطبان هم بتوانند در این روایت، بخشی از تجربه‌های درونی خودشان را پیدا کنند.»

نمایش «تل‌خاب» هر شب ساعت ۱۹:۳۰ در سالن اصلی تالار مولوی روی صحنه می‌رود.
امیرمسعود فدائی، محمد فروزنده و سینا دهقان این را خواندند
مهدی حیدری این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
یادداشتی بر نمایش «تلخاب» به کارگردانی «عباس اقسامی»:

«تلخاب» روایتی جاری در میان تاریخ، تصویر و رنج زنانه

امین کردبچه چنگی

نمایش «تلخاب» به نویسندگی رها پوررحمتی و کارگردانی عباس اقسامی این روزها در سالن اصلی تالار مولوی روی صحنه است؛ اجرایی که تلاش می‌کند از دل یک روایت تاریخی، به جهانی چندلایه از قدرت، رنج و روابط انسانی برسد و در این مسیر، میان واقعیت و ذهن، تاریخ و رؤیا در ... دیدن ادامه ›› رفت‌وآمد باشد.

در نگاه نخست، آنچه بیش از هر چیز در «تلخاب» به چشم می‌آید، زبان بصری و شیوه طراحی صحنه است. صحنه فاقد دکورهای رئالیستی است و تنها سه سکوی دایره‌ای بزرگ فلزی با میز و صندلی‌هایی بر فراز آن‌ها، ساختار اصلی فضا را شکل می‌دهند. این سکوهای متحرک که با مکانیزمی چرخ‌دار جابه‌جا می‌شوند، مدام فضا را تغییر می‌دهند و صحنه را از یک موقعیت ثابت درباری به موقعیتی سیال و ذهنی تبدیل می‌کنند. این انتخاب، به نوعی کل نمایش را در وضعیت ناپایداری و تعلیق نگه می‌دارد؛ جایی که هیچ چیز در جای ثابت خود باقی نمی‌ماند.

در سمت راست صحنه، تصویر ماهی بزرگ با دری در مرکز آن قرار دارد؛ عنصری که یکی از مهم‌ترین نشانه‌های بصری نمایش محسوب می‌شود. ورود و خروج بازیگران از دل این ماه، صرفاً یک راهکار اجرایی نیست، بلکه نوعی جهان‌سازی است که در آن مرز میان واقعیت، ذهن و خیال به‌سادگی قابل تشخیص نیست. همین عنصر، به نمایش حال و هوایی نمادین و تا حدی آیینی می‌دهد.

در کنار این ساختار، گروه حرکت با لباس‌های یکدست سیاه و گریم‌هایی خنثی‌شده از نظر جنسیت، تقریباً در تمام طول اجرا حضور دارد. این گروه نه صرفاً نقش مکمل، بلکه نقش یک نیروی دائمی را ایفا می‌کند که در لحظات مختلف، گاه به عنوان سایه‌های ذهنی شخصیت‌ها، گاه به عنوان فشار اجتماعی و گاه به عنوان بازتاب اضطراب درونی آن‌ها عمل می‌کند. این حضور مستمر، فضای نمایش را از حالت خطی خارج کرده و به آن کیفیتی ذهنی و کابوس‌گونه می‌دهد.

نورپردازی رنگی و استفاده گسترده از دود، از دیگر عناصر مهم اجرایی «تلخاب» است. نور در این نمایش صرفاً ابزار روشنایی نیست، بلکه بخشی از زبان روایت محسوب می‌شود؛ گاهی صحنه را به فضایی سرد و تهی تبدیل می‌کند و گاهی آن را به تصویری گرم و پرتنش از قدرت و دربار بدل می‌سازد. دود نیز در اغلب لحظات، به جای آنکه مزاحم دید باشد، به تکمیل فضای بصری کمک می‌کند و عمق و حجم بیشتری به صحنه می‌دهد، بدون اینکه ارتباط مخاطب با اجرا قطع شود.

در سطح روایی، «تلخاب» بر محور یک داستان تاریخی شکل گرفته اما به تدریج به لایه‌های روانی و اجتماعی نزدیک می‌شود. مسئله نازایی ملکه و بحران جانشینی، نقطه آغاز روایتی است که در ادامه به لایه‌هایی از فشار قدرت، ساختارهای درباری و به‌ویژه رنج زنانه می‌رسد. در این میان، موضوع زنان به عنوان یکی از محورهای مهم نمایش، کاملاً قابل توجه است؛ موضوعی که در این روزها نیز از جمله مسائل پررنگ در هنر و جامعه به شمار می‌رود و نمایش تلاش می‌کند از زاویه‌ای تاریخی به آن نزدیک شود.

در این میان، بازی سحر گل‌شیرازی در نقش اصلی بر پایه تسلط بدنی، کنترل بیان و درک دقیق از فضای متن شکل گرفته است. او تلاش می‌کند بار سنگین لحظات احساسی و دیالوگ‌های نمادین را بدون اغراق و در چارچوبی کنترل‌شده پیش ببرد. در کنار او، حضور نویسنده اثر در مقام یکی از بازیگران، لایه‌ای اضافه به اجرا می‌دهد؛ جایی که مرز میان خلق متن و زیستن آن در صحنه کم‌رنگ می‌شود و اثر، نوعی کیفیت خودارجاع پیدا می‌کند.

همچنین شخصیت‌هایی مانند ندیمه و فالگیر، در کنار سایر کاراکترهای زن، به نوعی لایه زنانه نمایش را کامل می‌کنند؛ هرکدام در موقعیتی متفاوت اما مرتبط با رنج، مراقبت، شهود یا همدلی. این تنوع در حضور زنانه، باعث شده نمایش از یک روایت صرفاً درباری فراتر برود و به حوزه روابط انسانی و اجتماعی نزدیک‌تر شود.

با وجود تمام این عناصر، «تلخاب» گاهی در مرز میان روایت و تصویر در نوسان است. حجم بالای نشانه‌های بصری، نور، دود و حرکت، در برخی لحظات ممکن است بر وضوح روایت غلبه کند و مخاطب را بیشتر در فضای زیبایی‌شناسانه نگه دارد تا در خط داستانی. با این حال، این ویژگی در کلیت اجرا به یک جهان یکپارچه تبدیل شده که تجربه دیداری آن را تقویت می‌کند.

در جمع‌بندی می‌توان گفت «تلخاب» تلاشی است برای ساختن یک تئاتر چندلایه؛ نمایشی که هم به تاریخ نگاه می‌کند، هم به قدرت و ساختارهای آن، و هم به مسئله زن و رنج او که در این روزها نیز همچنان یکی از موضوعات مهم و قابل توجه در هنر و جامعه محسوب می‌شود. اجرایی که با وجود برخی فراز و فرودها، موفق می‌شود جهانی تصویری و قابل‌تأمل روی صحنه بسازد و مخاطب را در فضای خود نگه دارد.

منبع: روزنامه سایه
امیرمسعود فدائی و سینا دهقان این را خواندند
مهدی حیدری این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
بازیگر تئاتر در گفت‌وگو با آنا

«تلخک»؛ درمانگر یا نماد آگاهی/ چالش اصلی بازیگری‌ام؛ فاصله گرفتن از تیپ‌سازی است

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، مهدی حیدری، بازیگر نقش تلخک در نمایش «تل‌خاب» درباره نقش خود در این اثر که هرشب ساعت ۱۹:۳۰ به کارگردانی عباس اقسامی در سالن اصلی تالار مولوی روی صحنه است، توضیح داد.

حیدری درباره نقش خود در این اثر به خبرنگار آنا گفت: تلخک در نگاه اول درمانگر است. او کسی است که کمک می‌کند تا ملک جهان؛ شخصیت اصلی نمایش با درون خودش مواجه شود. ولی اگر دقیق‌تر نگاه کنیم تلخک در معنا همان آگاهی است، آگاهی که شاید یک سری عمدا و یا سهوا سعی در نادیده گرفتن و یا از بین بردن ... دیدن ادامه ›› آن دارند.

وی ادامه داد: تلخک در عشق، در روابط اجتماعی و حتی در بین اطرافیان خود نیز نادیده گرفته شده است. او همیشه سرکوب شده ولی دست از تلاش برنمی‌دارد و راه پیش‌برد کارهایش را در سادگی می‌بیند تا شاید از گزند سرکوب در امان باشد. این شخصیت تمام تلاش خود را می‌کند تا بتواند آدم‌ها را از حصاری که دور خودشان ایجاد کرده‌اند؛ رها کند.

این هنرمند در پاسخ به سوالی درباره نقش‌هایی که تاکنون ایفا کرده است و شباهت یا تفاوت آنها با شخصیت تلخک عنوان کرد: خوشبختانه تا کنون نقش‌هایی که به ایفای آنها مشغول بوده‌ام؛ خیلی به هم شبیه نبودند، ولی به هر حال بعضی اوقات پیش می‌آید که نکات مشترکی بین نقش‌ها وجود داشته باشد. البته نقش تلخک، درونی‌ترین و دلسوزترین نقشی بوده که تا کنون بازی کرده‌ام. نقشی که بیشتر از خودش به دیگران و ایجاد آگاهی اهمیت می‌دهد، با تمام ناملایمات و توهین‌ها کنار می‌آید و از همه سختی‌ها می‌گذرد تا به هدف متعالی که دارد دست پیدا کند.

وی افزود: نقش‌های دیگری که داشتم اینقدر درونی نبودند، بعضی از آن نقش‌ها بیشتر به لذت‌های زودگذر توجه داشتند، بعضی‌‎ها نشان دهنده خوی حیوانی و خباثت انسان‌ها بودند، بعضی آشفتگی‌ها و سردرگمی‌های آدم‌ها را به نمایش می‌گذاشتند.

حیدری ادامه داد: خوشبختانه این کار دومین کار من با آقای اقسامی هست و یکی از مزیت‌های کار با ایشان، کمک‌های این کارگردان برای رسیدن به شخصیت است. ما تقریبا از مرداد و شهریور تمرین‌ها را شروع کردیم و از همان ابتدا آقای اقسامی به شاخصه‌های رفتاری توجه داشتند که خیلی به ساخته شدن این کاراکتر کمک کردند.

وی بزرگ‌ترین چالش خود را فاصله گرفتن از تیپ‌سازی و خلق کاراکتری متفاوت دانست و گفت: فکر می‌کنم همه ما در هر سطحی با چالش‌های درون نمایش مواجه هستیم. درست است که خیلی مباحث مرتبط با بانوان است ولی همه موارد به نوعی با ذات انسان ارتباط دارد و همه ما شاید تجربه مشابهی در این زمینه داشته باشیم. با این تعاریف همذا‌ت پنداری یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این نمایش محسوب می‌شود.

مهدی حیدری در پایان مطرح کرد: «تل‌خاب» یک نمایش آبرومند و مردمی است که با شر ایط حال حاضر و زندگی ما قابل ارتباط است. این تیم تقریبا ۵ ماه برای به اجرا بردن کار زحمت کشیده و با توجه به نظرات خداراشکر تا اینجا شرمنده مخاطبان نبودیم. امیدوارم در این شرایط سخت که حال همه ما به نوعی خوب نیست، تماشاگران ما را تنها نگذارند.
امیرمسعود فدائی این را خواند
مهدی حیدری این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
روایتی از «تل‌خاب»؛ «قدرت واقعی در تاج و تخت نیست»

نشست نقد و بررسی «تل‌خاب» با حضور فریبا مجد تیموری (روانشناس)، میثم بازانی (روان درمانگر و پژوهشگر روانکاوی)، فریال آذری (منتقد)، اعضای گروه نمایش و جمعی از تماشاگران در تالار اصلی مولوی برگزار شد.

میثم بازانی در این نشست درباره شخصیت اصلی نمایش گفت: ملک جهان با مسئله بنیادین نازایی درگیر است و این نازایی نه فقط یک مشکل جسمانی، بلکه مسئله‌ای تاریخی، فرهنگی و نمادین است که پیش از تولد او شکل گرفته است. کابوس‌هایی که در پایان نمایش تجربه می‌کند، بازتاب رابطه پیچیده او با والدین و پیام‌هایی است که جامعه پیشاپیش تعیین کرده است. این پرسش که من چرا به این دنیا آمده‌ام و والدینم چه می‌خواستند برای او هیچ پاسخ قطعی ندارد و تنها حدس‌ها و احتمالاتی مطرح می‌شود.

او ادامه داد: از منظر روانکاوی و نظریه‌های ژاک لکان، انسان همیشه با ناکامی و حدس‌های بی‌پایان همراه است و این ناکامی موتور روانی حرکت ... دیدن ادامه ›› شخصیت و روایت است. ملک جهان در مسیر نمایش با شخصیت‌های جادوگر، موچول خانم و تلخک روبه‌رو می‌شود تا فرآیند خودشناسی، بازنگری و مواجهه با محدودیت‌ها و تکالیف تحمیلی را طی کند. این فرآیند همان چیزی است که در روانکاوی اتفاق می‌افتد؛ انسان وقتی با بحران مواجه می‌شود، باید بازنگری کند و فانتزی‌های بنیادین خود را دوباره شکل دهد.

فریال آذری، منتقد تئاتر نیز با اشاره به شخصیت تلخک در این نمایش توضیح داد: تلخک برخلاف سایر شخصیت‌ها که به دنبال ارائه پاسخ هستند، تنها رنج را آشکار می‌کند و مسیر خودآگاهی ملک جهان را روشن می‌سازد. حضور تلخک، آینه‌ای است که مخاطب و شخصیت‌ها را با واقعیت و محدودیت‌ها مواجه می‌کند و زبان طنز، متلک و بازی او نشان‌دهنده خشم نهادینه شده و همزمان ابزار تحلیل روانی است.

او درباره ساختار نمایش افزود: این اثر در مرز اسطوره، خواب، جادو و سیاست حرکت می‌کند؛ نه کاملاً نمادین و نه صرفاً رئالیستی است. متن نمایش از روایت خطی فاصله می‌گیرد و با تکرار، صدا و تصویر و مناسک، تجربه‌ای معلق میان کابوس جمعی و آیین نمایشی خلق می‌کند. زبان شعری و طلسم‌گونه متن، هم تهدید و هم احضار ایجاد می‌کند و مخاطب را به تعمق درباره مفاهیم بنیادین انسانی و اجتماعی وادار می‌کند. برخی صداها و دیالوگ‌ها ممکن است به هم نزدیک شوند و کارگردان تلاش کرده است این مسئله را کنترل کند، اما ذات متن، فضای شعری و احضارگونه را حفظ می‌کند و قدرت خود را در ایجاد تجربه‌های چندلایه برای مخاطب نشان می‌دهد.


آذری در تحلیل نقش زنان توضیح داد: زنان نمایش، حتی آن‌هایی که به ظاهر ابزار قدرت هستند، حامل پیام‌های عمیق درباره آزادی، رنج و نقش خود در ساختارهای اجتماعی‌اند. نقش زنان در خلقت و تولید هستی برجسته است و حتی مردان حاضر در صحنه، غالباً نقش ابزار و عملکرد را ایفا می‌کنند. آیین‌های آیینی مانند آیین زار نه فقط باروری یا درمان، بلکه ابزار آشکارسازی حقایق سرکوب‌شده و مسیر خودآگاهی شخصیت اصلی هستند. ملک جهان در مواجهه با بن‌بست‌ها و ناکامی‌ها، بازنگری در فانتزی‌ها و حدس‌های خود را آغاز می‌کند. درمی‌یابد که پاسخ‌ها نه در تاج و تخت، بلکه در شناخت خود و ارتباط با جهان پیرامون وجود دارد. این بازنگری و فاصله‌گیری از شبکه قدرت، منجر به تولد تازه، آزادی و خودآگاهی او می‌شود و پایان نمایش، آشتی او با سایه‌ها و جهان پیرامون را نشان می‌دهد، نه ادامه یک بازی سلطنتی محدود..

آذری درباره موسیقی، صحنه‌آرایی و مناسک به کار گرفته شده در این اثر گفت: موسیقی و نورپردازی بسیار دقیق اجرا شد و مناسک آیینی، به ویژه آیین زار، به شکل یک ابزار نمایشگر حقیقت سرکوب‌شده عمل کرد. این آیین‌ها به ملک جهان کمک کردند تا واقعیت را ببیند و مسیر خودآگاهی و بازنگری را طی کند. آیین‌ها و صحنه‌های آیینی، نه صرفاً جنبه تزیینی داشتند بلکه در فرآیند روانشناسی و رشد شخصیت نقش کلیدی ایفا کردند.

فریبا مجدتیموری دیگر روانشناس حاضر در این نشست گفت: نمایش «تل‌خاب» نه فقط داستان یک خاندان سلطنتی، بلکه نمادی از شبکه‌های قدرت، ابزارها و مناسبات اجتماعی است. قدرت واقعی نه در تاج و تخت، بلکه در شناخت خود و تعامل با جهان پیرامون است. ملک جهان با پذیرش ناکامی، سایه و محدودیت‌های خود، از دنیای محدود و تحمیلی بیرون می‌آید و به آزادی، خودآگاهی و تولدی تازه دست می‌یابد.

او افزود: نمایش با ترکیب صحنه، موسیقی، آیین‌های آیینی و زبان شعری، مخاطب را به تأمل درباره جایگاه خود در نظام‌های قدرت، فرهنگ و جامعه دعوت می‌کند و نشان می‌دهد که رنج و ناکامی، موتور رشد و شناخت انسانی است. مناسک آیینی و صحنه‌های طلسم‌گونه، به ویژه در صحنه‌های پایانی، به ملک جهان کمک کردند تا با واقعیت مواجه شود و مسیر بازنگری و خودآگاهی را طی کند.

مجدتیموری در جمع‌بندی تاکید کرد: نمایش «تل‌خاب» تجربه‌ای چندلایه است که مخاطب را با پرسش‌های بنیادین انسانی، اجتماعی و فلسفی مواجه می‌کند. این اثر نشان می‌دهد که شناخت خود و تعامل با جهان پیرامون، منبع اصلی قدرت و رهایی است و نه تاج و تخت و ساختارهای تحمیلی.

نمایش «تل‌خاب» به نویسندگی رها پوررحمتی با کارگردانی عباس اقسامی و تهیه‌کنندگی مشترک سعید آقاخانی و محسن عباسی روایت ملکه‌ای در دربار قاجار است که زیر فشار نازایی و قدرت، با سفری کابوس‌وار به روان خود و مواجهه با ترومای پدری، امکان رهایی و باززایی را نه در تن، که در آگاهی می‌یابد.
مهدی حیدری این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
دور دوم اجرای «تلخاب» به تهیه‌کنندگی سعید آقاخانی در تالار مولوی

دور دوم اجرای نمایش «تلخاب» نوشته رها پوررحمتی به کارگردانی عباس اقسامی با تهیه‌کنندگی سعید آقاخانی و محسن عباسی به زودی در تالار مولوی آغاز می‌شود.


این نمایش در ژانر درام، داستان ملکه‌ای در دربار قاجار را به تصویر می‌کشد که تحت فشار دوگانه نازایی و قدرت قرار دارد. او در سفری درونی و کابوس‌گونه با ترومای‌های کودکی و سایه‌های پدری روبه‌رو می‌شود و سرانجام رهایی و باززایی را در عمق آگاهی خود کشف می‌کند.
سعید آقاخانی و محسن عباسی تهیه‌کنندگی این اثر نمایشی که پیش از این در بهمن و اسفند ۱۴۰۴ در سالن اصلی تالار مولوی روی صحنه بوده را برعهده ... دیدن ادامه ›› دارند.

طراحی صحنه و دکور این نمایش را رضا مهدی‌زاده انجام داده و همچنین سعید آقاخانی به عنوان صداپیشه، این گروه نمایشی را همراهی می‌کند.

دیگر جزئیات و اطلاعات تکمیلی این اثر به زودی منتشر خواهد شد.
در ستایش آنان که صحنه را خالی نکردند

نگار امیری: در روزگاری که جهان بیش از هر زمان دیگری به سمت فراموشیِ انسان می‌رود، تئاتر هنوز یکی از آخرین پناهگاه‌های مواجهه با زندگی است؛ جایی که انسان بی‌واسطه و بی‌پرده، روبه‌روی دیگری می‌ایستد. شاید به همین دلیل است که خاموش شدن صحنه، فقط تعطیلی یک سالن یا پایان یک اجرا نیست؛ خاموشی بخشی از حافظه عاطفی و روح جمعی یک جامعه به شمار می‌آید.

بارها از دلایل روشن ماندن چراغ تئاتر گفته‌ایم؛ از تلاش بی‌وقفه گروه‌هایی که با وجود تمام دشواری‌ها، همچنان برای به اجرا رساندن یک اثر می‌جنگند. اما گفتن دوباره این رنج‌ها و ایستادگی‌ها تکرار مکررات نیست، چراکه تئاتر خود هنری کنش‌گر است؛ هنری زنده که در بطن جامعه نفس می‌کشد و معنای زندگی را در برابر چشم مخاطب آشکار می‌کند.

چراغ صحنه فقط نوری برای روشن کردن یک سالن نیست، به خورشیدی شباهت دارد که هر روز طلوع می‌کند تا امید را به زیستن بازگرداند و خاموشی آن، ... دیدن ادامه ›› فقط خاموشی یک اجرا نیست، بلکه سردی و سکوتی است که بر بخشی از روح جمعی جامعه سایه می‌اندازد.

تئاتر را نمی‌توان صرفاً هنری سرگرم‌کننده یا بازی‌ساز دانست، اینجا انسان‌ها زندگی را بی‌واسطه و بدون «کات» روی صحنه تجربه می‌کنند. بازیگر هر شب روی صحنه عاشق می‌شود، می‌شکند، زخم می‌خورد، می‌خندد، می‌میرد و دوباره زنده می‌شود. شاید به همین دلیل است که بسیاری از تئاتری‌ها، شریف‌ترین مرگ را مردن روی صحنه می‌دانند؛ همان‌گونه که مولیر، نمایشنامه‌نویس بزرگ فرانسوی، آخرین نفس‌هایش را در صحنه تئاتر کشید.

تئاتر در تمام این سال‌ها نشان داده که دغدغه‌اش فقط شعار و لقلقه زبان نیست. مخاطبان واقعی این هنر می‌دانند پشت بسیاری از خنده‌ها و قهقهه‌های صحنه، زخمی پنهان است. پشت طنزها، آه و درد خوابیده است. تئاتر همیشه از دل جامعه آمده است و هنرمندان آن نیز از مردم جدا نیستند.

تئاتر از دل زندگی می‌آید؛ از خیابان، از خانه‌هایی که اجاره‌شان عقب افتاده، از سفره‌هایی که کوچک‌تر شده‌اند، از اضطرابی که هر روز روی شانه آدم‌ها سنگینی می‌کند. هنرمند تئاتر نیز بیرون از این جهان زندگی نمی‌کند. او همه این سختی‌ها را تجربه می‌کند، همان بی‌ثباتی اقتصادی را لمس می‌کند، همان ترس‌ها را با خود به خانه می‌برد و همان اخبار تلخ را می‌شنود. وقتی جامعه زخمی می‌شود، صحنه تئاتر هم آن زخم را با خود حمل می‌کند.

در روزهایی که جنگ، ناامنی و بحران بر زندگی مردم سایه انداخت، هنرمندان و فعالان این عرصه نیز در امان نماندند. خانه برخی از آنان ویران شد، بعضی عزیزان‌شان را از دست دادند، بعضی ناچار شدند میان ادامه زندگی و ادامه هنر یکی را انتخاب کنند. بسیاری شب‌هایی را پشت سر گذاشتند که نمی‌دانستند فردا چگونه باید دوباره تمرین کنند، چگونه باید هزینه زندگی را تأمین کنند یا حتی چگونه باید امید را حفظ کنند. با این حال، باز هم روی صحنه ایستادند؛ نه از سر آسودگی، بلکه از سر ایمان به اینکه هنر، حتی در تاریک‌ترین روزها هم می‌تواند امکان زنده ماندن روح انسان را فراهم کند.

تئاتری‌ها خوب می‌دانند رنج چیست، چون خود آن را نه یک‌بار که به تکرار زندگی کرده‌اند. پشت بسیاری از خنده‌هایی که روی صحنه شکل می‌گیرد، اضطرابی واقعی پنهان است. پشت قهقهه‌ها، شب‌های بی‌پولی، فرسودگی، ناامنی شغلی و خستگی‌ای وجود دارد که کمتر کسی از آن آگاه است. مخاطب شاید تنها اجرای نهایی را ببیند، اما پشت هر اجرا زندگی آدم‌هایی است که با تمام فشارهای روانی و معیشتی، هنوز تلاش می‌کنند چند ساعت نور را به صحنه بیاورند.

تئاتر شکل دیگری از مقاومت است. مقاومتی آرام و انسانی در برابر فراموشی، بی‌حسی و فروپاشی اجتماعی. شاید به همین دلیل است که در تمام این سال‌ها بارها دیده‌ایم تئاتری‌ها عواید اجراهای‌شان را صرف آزادی زندانیان، کمک به کودکان کار، حمایت از زلزله‌زدگان و آسیب‌دیدگان اجتماعی کرده‌اند. زیرا تئاتر، اگر حقیقتاً تئاتر باشد، نمی‌تواند نسبت به رنج انسان بی‌تفاوت بماند. شاید راز ماندگاری تئاتر نیز همین باشد؛ اینکه این هنر، پیش از آنکه به نمایش فکر کند، به انسان فکر می‌کند.

این هنر، ستایش زندگی است؛ ستایش ایستادن، دوام آوردن و امید را در دل تاریکی گم نکردن و به این واسطه نباید به‌سادگی از کنار کسانی گذشت که جان و جوانی خود را پای تئاتر گذاشته‌اند. باید به احترام آنان تمام قد ایستاد؛ به احترام بازیگرانی که با قلبی زخمی روی صحنه رفته و می‌روند، کارگردانانی که میان بحران و بی‌پولی دست از خلق برنداشته و نمی‌دارند و گروه‌هایی که در روزگار پرآشوب، زیر بار بی‌مهری‌های زمین و زمان، جانانه و بی‌هیاهو برای تئاتر هم قسم می‌شوند تا امید، هنوز زنده بماند.

تئاتری‌ها ثابت کردند، در تاریک‌ترین روزها نیز کسانی هستند که به روشن ماندن یک چراغ ایمان دارند و همین روشنایی‌های اندک است که به ما یادآوری می‌کند انسان، حتی پس از ویرانی، باز هم راهش را به سوی نور پیدا خواهد کرد.

منبع: ایران تئاتر
نمایش «ژوژمان» به کارگردانی رضا جاویدی در بوتیک هنر ایران

نمایش «ژوژمان» به نویسندگی و کارگردانی رضا جاویدی و تهیه‌کنندگی میرعلیرضا دریابیگی از هفدهم اردیبهشت ساعت 19 در سالن 6 بوتیک هنر ایران روی صحنه می‌رود.

امیرعلی ‌شابازیان، امیرمحمد ‌قیصری، روشا ‌حمزه ‌پور، النا ‌مهر ‌فاخر، علی ‌صابری، ملیکا ‌خان ‌علیلو، ابوالفضل ‌حسین ‌پور، علی ‌اژدریان، غزل ‌سلوکی، ستایش ‌مقدم، ستایش ‌طهرانی، مصطفی ‌قاسمی، محمد ‌پرهام ‌حوریان و آتنا ‌صامی بازیگران این نمایش هستند.

در خلاصه داستان این اثر که برداشتی آزاد از نمایشنامه «خدا» اثر وودی آلن است، می‌خوانیم:
«ما سئوالات فلسفی زیادی داریم...
ما وجود داریم؟
اینا ... دیدن ادامه ›› وجود دارن؟»

از دیگر عوامل این اثر می‌توان به نیما ثبوتی (مشاور متن)، یاس جیواد (دستیار کارگردان)، فاطمه الماسی (منشی صحنه)، معین پاس راد (مدیر تولید)، عارفه خراسانی (مدیر صحنه)، غزل پارساپور و محمدمتین سخا (دستیار صحنه)، علیرضا دانش‌آرا (اتاق فرمان)، فرشاد نصیری (طراح نور)، میرحسین دریابیگی (طراح صحنه)، آتنا صامی (طراح لباس و آکسسوار)، نیما کاشانی (طراح موسیقی)، رضا جاویدی (طراح پوستر)، روشا حمزه‌پور (طراح حرکت)، عرفان آقائی (عکاس)، امیر ناصری (ساخت تیزر)، بهناز شهسوار (روابط‌عمومی)، نگار امیری (مدیر رسانه).

علاقه‌مندان می‌توانند بلیت این نمایش را از سایت تیوال و سینماتیکت تهیه کنند.
نمایش «روایت معلق بعد بازگشت» به صحنه بازگشت

نمایش «روایت معلق بعد بازگشت» به نویسندگی و تهیه‌کنندگی احسان جواهری و کارگردانی محمد علیدادی ادامه اجراهای خود را پس از بازگشایی سالن‌های نمایشی بعد از شرایط جنگ تحمیلی سوم – جنگ رمضان از شب گذشته سیزدهم اردیبهشت ساعت 19:15 در سالن 3 خانه نمایش مهرگان آغاز کرد.

سونیا اسماعیلی، احسان جواهریف میترا سلیمانی، رضوان بخشی، محمد وفائیان، محمدامین بندرزاده، ونوس اسدی، امیرپرهام سلطانی و محمدحسین علی حسینی بازیگرانی هستند که در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.

این نمایش، درامی اجتماعی است که در خلاصه داستان آن آمده است: «یه یادگاری یه خاطره یه گذشته یه چیزی شبیه به اینکه بخوای روایت معلق بعد از ... دیدن ادامه ›› بازگشت یا روایتی معلق از رفتن یا نبودن بهت این خبر رو بده»

از دیگر عوامل این اثر عبارت‌اند از بازیگردان: سونیا اسماعیلی، منشی صحنه: نسترن شایگان، مدیرصحنه: حامد حکیمی، مدیر رسانه: نگار امیری، عکاس: سوگند امینی، طراح گرافیک: ایمان جواهری، طراح نور و اجرای نور: حمید سلامی، تیزر: علی جلالی و مدیر اجرایی: ویدا دستورانی.

علاقه‌مندان می‌توانند بلیت این نمایش را از سایت تیوال یا گیشه خانه نمایش مهرگان تهیه کنند.
نمایش کوشک‌جلالی به بوتیک هنر ایران بازگشت

نمایش «پا برهنه، لخت، قلبی در مشت» به نویسندگی و کارگردانی علیرضا کوشک‌جلالی با بازی سعید کریمی دور جددی اجراهای خود را در سالن 7 بوتیک هنر ایران آغاز کرد.

این نمایش داستان علی کبیر مهاجری است که نژادپرستان خانه او را آتش می‌زنند و در این اتفاق همسر و پسرش کشته می‌شود.
علی کبیر در مونولوگی گروتسک این اتفاق را ... دیدن ادامه ›› مرور می‌کند.

مجتبی کوهبر‌حقیقی به عنوان تهیه‌کننده و نگار امیری به عنوان مجری طرح در این پروژه حضور دارند.

نمایش «پا برهنه، لخت، قلبی در مشت» بیش از 1200 اجرا در 4 قاره داشته است. برنده جایزه نمایشنامه‌نویسی مردمی آلمان 1999، برنده جایزه افتخاری تئاتر شهر کلن 2016، تقدیر در جشنواره بین‌المللی تئاتر کیف 2018 و تقدیر در جشنواره تئاتر دانشگاهی مونیخ آلمان 2010 از افتخارات این نمایش در جشنواره‌های بین‌‎المللی به شمار می‌آید.

از دیگر عوامل این نمایش می‌توان به دستیار کارگردان: طاهره دهکردی، سرپرست گروه: حدیث مرادی‌راد (1404)، مهری زعفرانی (1405)، منشی صحنه: سما سمیع (1405)، نازنین ارغوانیفر (1405)، مدیر صحنه: آرش سالاروندیان، دستیاران صحنه: شاهین طالبی (1404)، نیما غفاری، سوفیا حسینی و علی کاوووسی‌فر، طراح‌نور و موسیقی: علیرضا کوشک‌جلالی، اجرای نور و موسیقی: آرش سالاروندیان (1404 و رضا سلمانی، عکاس: فرشته هوشمند و هدیه یزدانی، فیلمبردار: ستاره منصورزاده، ساخت تیزر: حامد فرهی، طراح پوستر: آرزو نصیری اشاره کرد.

علاقه‌مندان می‌توانند برای تهیه بلیت این نمایش که هر شب ساعت 19 در سالن 7 بوتیک هنر ایران روی صحنه است به سایت تیوال یا گیشه سالن مراجعه کنند.
بازیگران نمایش «روایت معلق بعد بازگشت» معرفی شدند

بازیگران نمایش «روایت معلق بعد بازگشت» به نویسندگی و تهیه‌کنندگی احسان جواهری و کارگردانی محمد علیدادی که به زودی در سالن 3 تماشاخانه مهرگان روی صحنه می‌رود، معرفی شدند.

سونیا اسماعیلی، احسان جواهری، میترا سلیمانی، رضوان بخشی، محمد وفائیان، محمدامین بندرزاده، ونوس اسدی، امیرپرهام سلطانی و محمدحسین علی حسینی بازیگرانی هستند که در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.

این نمایش درامی اجتماعی است که در خلاصه داستان آن آمده است: «یه یادگاری یه خاطره یه گذشته یه چیزی شبیه به اینکه بخوای روایت معلق بعد از بازگشت یا روایتی معلق از رفتن یا نبودن بهت این خبر رو بده»
تصاویری از نمایش «تل‌خاب» از قاب دوربین زهرا حسن‌پور
نمایش «روایت معلق بعد بازگشت» به نویسندگی احسان جواهری با کارگردانی محمد علیدادی به زودی در تماشاخانه مهرگان روی صحنه خواهد رفت.

این نمایش درامی اجتماعی است که در خلاصه داستان آن آمده است: «یه یادگاری یه خاطره یه گذشته یه چیزی شبیه به اینکه بخوای روایت معلق بعد از بازگشت یا روایتی معلق از رفتن یا نبودن بهت این خبر رو بده»

نمایش «روایت معلق بعد بازگشت» نخستین نمایشنامه جواهری است. این هنرمند پیش از این در آثاری همچون فیلم کوتاه «مضر»، تئاتر «انجمن خاموش» و سینمایی «پرونده باز است» ساخته زنده‌یاد کیومرث پوراحمد به ایفای نقش پرداخته است.

محمد علیدادی کارگردان این نمایش نیز علاوه بر بازی در نمایش‌های «لبخندم آرزوست»، «پالتوی خیس»، «توپ، تنهایی، کات»، «باغ وحش شیشه‌ای» و «باد ما را خواهد برد»، کارگردانی نمایش «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» را برعهده داشته است.

نمایش «تل‌خاب» میزبان خبرنگاران، منتقدان و عکاسان خواهد بود


نمایش «تل‌خاب» به نویسندگی رها پوررحمتی و کارگردانی عباس اقسامی، روز یکشنبه 19 بهمن ساعت ۱۹:۳۰ در تالار اصلی مولوی میزبان خبرنگاران، منتقدان و عکاسان خواهد بود.

سعید آقاخانی، بازیگر و کارگردان سینما و تلویزیون و محسن عباسی تهیه‌کنندگی این اثر نمایشی را برعهده ... دیدن ادامه ›› دارند.

در این نمایش ۷۵ دقیقه‌ای، رها پوررحمتی، مهدی حیدری، سحر حق‌شناس، رعنا محمدی، ساتیا نوروزی، غفور مکی، علی باقرزاده، بیتا کریمی، شیوا شاه‌حسینی، کارما یمقانی و فرزاد پارسه به ایفای نقش می‌پردازند.

«تلخاب» روایت ملکه‌ای در دربار قاجار است که زیر فشار نازایی و قدرت، با سفری کابوس‌وار به روان خود و مواجهه با ترومای پدری، امکان رهایی و باززایی را نه در تن، که در آگاهی می‌یابد.
نمایشنامه سجاد افشاریان با کارگردانی ایمان دبیری به صحنه می‌آید


ایمان دبیری، بازیگر و کارگردان تئاتر در جدیدترین تجربه خود نمایشنامه «وقتی وودی آلن، مادام بوآری را ترجیح می‌دهد» نوشته سجاد افشاریان را در دی ماه سال جاری در تماشاخانه‌ی هما روی صحنه خواهد برد.

«وقتی وودی آلن، مادام بواری را ترجیح می دهد» داستان یک استاد ادبیات است که از زندگی خسته شده است و حالا برای بازگرداندن هیجان دست به اقداماتی می‌زند که زندگی‌اش را با چالش‌هایی کمدی و فانتزی همراه می‌کند.


نمایش‌های «مشروطه بانو»، «بخاطر یک مشت روبل»، «قصه های در گوشی»، «خماری»، «مختلفیم»،،و همچنین فیلم‌های «ماجرای نیم‌روز»، «چشم بادومی»، «اگر بمیری» تنها بخشی از روزمه ایمان دبیری در عرصه بازیگری به شمار می‌آید.

خبر
درباره نمایش آریو برزن i
ژاله آموزگار: آریوبرزن‌ها می‌روند، اما رسم پهلوانی در طول تاریخ باقی می‌ماند | عکس ژاله آموزگار: آریوبرزن‌ها می‌روند، اما رسم پهلوانی در طول تاریخ باقی می‌ماند
ژاله آموزگار نمایش «آریوبرزن» را اثری مبتکرانه در به تصویر کشیدن زندگی سردار بزرگی که متعلق به تمامی ایرانیان است، دانست.طبق اعلام مشاور رسانه پروژه، نمایش «آریوبرزن» به نویسندگی و کارگردانی حامد مکملی که کار خود را از دهم تیر در سالن ۳ پردیس تئاتر شهرزاد آغاز کرده است، شب گذشته، دوشنبه یازدهم تیرماه، میزبان ژاله آموزگار، فرزین محدث و رضا بنفشه‌خواه بود.ژاله آموزگار پس از تماشای این نمایش گفت: برداشتی بسیار زیبا و مبتکرانه از زندگی آریوبرزن را به تماشا نشستم. آریو برزنی که متعلق به تمامی ایرانیان است.آموزگار با اشاره به اینکه بعد از این همه مدت ما هنوز عاشقانه ...
دیدن ادامه ››

ژاله آموزگار نمایش «آریوبرزن» را اثری مبتکرانه در به تصویر کشیدن زندگی سردار بزرگی که متعلق به تمامی ایرانیان است، دانست.
طبق اعلام مشاور رسانه پروژه، نمایش «آریوبرزن» به نویسندگی و کارگردانی حامد مکملی که کار خود را از دهم تیر در سالن ۳ پردیس تئاتر شهرزاد آغاز کرده است، شب گذشته، دوشنبه یازدهم تیرماه، میزبان ژاله آموزگار، فرزین محدث و رضا بنفشه‌خواه بود.
ژاله آموزگار پس از تماشای این نمایش گفت: برداشتی بسیار زیبا و مبتکرانه از زندگی آریوبرزن را به تماشا نشستم. آریو برزنی که متعلق به تمامی ایرانیان است.
آموزگار با اشاره به اینکه بعد از این همه مدت ما هنوز عاشقانه آریوبرزن را دوست داریم، تاکید کرد: کار آریوبرزن بسیار خوب بود و من باور نمی‌کردم که بازیگران تا این اندازه منظم و راحت نقش خود را ایفا کنند، به همه این عزیزان افتخار می‌کنم.
وی ادامه داد: شکست آریوبرزن به واسطه خیانت یک چوپان ایرانی در مقابل اسکندر مقدونی نشان می‌دهد که همه ایرانی‌ها خوب هستند، اما بد‌هایی هم در کنارشان هست. این استاد و پژوهشگر فرهنگ و زبان‌های باستانی گفت: متاسفانه خیانت باعث می‌شود تا اسکندر آریوبرزن ما را نابود کند. البته که آریوبرزن‌ها می‌‍روند، اما راه و رسم پهلوانی در طول تاریخ باقی می‌ماند.
نمایش «آریوبرزن» به نویبسندگی و کارگردانی حامد مکملی به مدت محدود و تا ۲۲ تیرماه ساعت ۲۱:۳۰ در سالن ۳ پردیس تئاترشهرزاد روی صحنه است.

منبع: خبرگزاری میزان

محمد فروزنده، امیر مسعود و hosseinsanj این را خواندند
حسین سینجلی این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
خبر
درباره نمایش جزیره i
«جزیره» وارد خانه نمایش دا می‌شود | عکس «جزیره» وارد خانه نمایش دا می‌شود
نمایش «جزیره» با کارگردانی کیمیا نوری در خانه نمایش دا روی صحنه می‌رود.  به نقل از روابط‌عمومی، کیمیا نوری، بازیگر و کارگردان تئاتر جدیدترین اثر نمایشی خود با نام «جزیره» را از اواسط تیر در خانه نمایش دا روی صحنه می‌برد.در خلاصه داستان این اثر آمده است: «پس از سقوط هواپیما چند نفر از مسافران در جزیره‌ای گرفتار شده‌اند در جایی که برای بعضی‌ها به معنای آزادیست و برای بقیه اسیری، هر کدام از آنها برای رفتن یا ماندن و یا ادامه زندگی در آنجا دچار چالش‌هایی میشوند و کم کم به شرایط عجیب جزیره پی می‌برند.»نوری پیش ...
دیدن ادامه ››

نمایش «جزیره» با کارگردانی کیمیا نوری در خانه نمایش دا روی صحنه می‌رود.

 به نقل از روابط‌عمومی، کیمیا نوری، بازیگر و کارگردان تئاتر جدیدترین اثر نمایشی خود با نام «جزیره» را از اواسط تیر در خانه نمایش دا روی صحنه می‌برد.
در خلاصه داستان این اثر آمده است: «پس از سقوط هواپیما چند نفر از مسافران در جزیره‌ای گرفتار شده‌اند در جایی که برای بعضی‌ها به معنای آزادیست و برای بقیه اسیری، هر کدام از آنها برای رفتن یا ماندن و یا ادامه زندگی در آنجا دچار چالش‌هایی میشوند و کم کم به شرایط عجیب جزیره پی می‌برند.»
نوری پیش از این نیز نمایش «سیاره آدم‌ها» را در خانه نمایش دا روی صحنه برده بود.
این هنرمند همچنین در آثاری چون «کالیگولا»، «دکتر نون زنش را بیشتر از مصدق دوست داشت»، «بانوی آب و آیینه» و «بنگاه تئاترال» به ایفای نقش پرداخته است.
اطلاعات تکمیلی نمایش «جزیره» به‌زودی منتشر می‌شود.

منبع: خبرگزاری مهر

محمد فروزنده، امیر مسعود و hosseinsanj این را خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
 

زمینه‌های فعالیت

تئاتر
موسیقی
سینما

تماس‌ها

theater.ir
n.amiri405@gmail.com
negar_amiri_art
negar_amiri_art