سعید حشمتی فعال هنری

نمایش «دیکته طور» به کارگردانی علیرضا معروفی در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر، اثری است که از همان دقایق اول با فضاسازی دقیق و بازی‌های بی‌نقص، تماشاگر را درگیر خود می‌کند. اجرایی که نه فقط از نظر هنری، بلکه از نظر هم‌ذات‌پنداری با زمانه، حرفی عمیق برای گفتن دارد.
طراحی صحنه‌ی مینیمال با چند قطعه آجر، اگرچه ساده به نظر می‌رسد، اما به شکلی هوشمندانه با فضای نمایش عجین شده و معنای عمیقی به اجرا می‌بخشد. نور کم و موسیقی نیز هر دو در خدمت فضا هستند و به جای تزئین، بخشی از روایت را جلو می‌برند. اما نقطه قوت اصلی نمایش، بازی‌های فوق‌العاده یکدست بازیگران است. همه‌ی بازیگران نه تنها عالی و «پرفکت» هستند، بلکه ارتباط عاطفی و صحنه‌ای بسیار قدرتمندی با یکدیگر دارند؛ آنچنان که مخاطب هیچ لحظه‌ای از باورپذیری فاصله نمی‌گیرد.

دو صحنه در یاد تماشاگر ماندگار می‌شود: اولی خوانش سوره عنکبوت که با لایه‌های معنایی و نمادین خود، تنش را به اوج می‌رساند، و دومی صحنه پایانی که پسر کوچک جای پدر را می‌گیرد و حسی از تداوم و تکرار را به تصویر می‌کشد. این اوج‌های دراماتیک، همراه با محتوای اجتماعی اثر که به‌شدت با شرایط امروز همخوانی دارد، لحظاتی سرشار از هیجان و تامل را رقم می‌زند.
نمایش «دیکته طور» از آن دست آثاری است که تماشاگر را رها نمی‌کند. ریتم و تایم اجرا به خوبی کنترل شده و هیچ بخشی نه طولانی می‌آید و نه عجله‌ای. ... دیدن ادامه ›› به جرئت می‌توان گفت این یک اجرای «ژوست» (دقیق و به‌جا) و کامل است. از ۱۰ نمره، ۱۰ می‌دهم و به همه‌ی مخاطبان – حتی آنهایی که معمولاً تئاتر نمی‌بینند – توصیه می‌کنم «دیکته طور» را از دست ندهند. چنین آثاری ثابت می‌کنند تئاتر زنده است و هنوز می‌تواند حرف اول را بزند.

پ.ن: جیغ شده؟😅