با کودک ۷ ساله م به دیدن نمایش رفتم و خیلی خوشش اومد🥰 البته کودکه درونمه😅 نمایش با سایه زنده ندیده بودم و تجربه ی جالبی بود.
بیس فکری و شخصیتی من تو کانون پرورش فکری شکل گرفت چون کودکیم چندین سال پیش بوده و اون موقع برای پیدا کردن جواب یک عالمه سوال هیچ راهی به جز پرسه زدن تو کتاب ها و افسانه ها نداشتم. تو تمام برنامه های کانون محله شرکت میکردم و چند بار اونجا نقالی و پرده خوانی دیدم🤩
اما در مورد الآن، میدونم حرفی که میزنم به نظر اغلب آدم ها خوب نمیاد، ولی به نظر من دوران این مدل اسطوره ها گذشته. دوره ی جنگاوری و افسانه ای که تو اون یه بچه ۱۵ ساله با زور بازو (کاش حداقل با درایت و قدرت فکر بود) زده یه لشگر رو نابود کرده و ... گذشته. هیچ محتوای مشخصی جز وطن پرستی نمیبینم تو چنین آثاری، در حالی که انیمیشن ها و کتاب های کودک اخیر، واقعا مفاهیم جالبی رو به بچه ها و حتی بزرگسالان انتقال میدن🤦🏻‍♀️
پ ن۱: بیت پایانی نمایش: سپه را به بستور فرخنده داد/
عجم را چنین بود آیین و داد. این بیت سروده ی "دقیقی" هست و شاهنامه پژوه ها با لغت "عجم" که تقریبا به معنی الکن هست مشکل دارند.
پ.ن۲: جهت تلطیف فضا: صحنه ی مسخره ای رو ایجاد کرده بودم با موهای جوگندمی ردیف اول کنار بچه ها نشسته بودم. فرو رفته بودم تو صندلی که مزاحم دید بچه های پشت سرم نشم پاهام تا وسط صحنه رفته بود و همه ش نگران بودم باعث سرنگونی اقای نقال بشم🙈

نقل قول از سه کوچولو آورده به تیاتر
« من نوشابه رو خیلی دوست داشتم بازیگر خوبی بود»
« من همه چیشو دوست داشتم »
« منم همینطور اما اون قرمزه چشمه نبود چی بود؟»
خسته نباشید به همه گروه
ممنون از تلاشتون برای کودکان
یک نکته رو دوست داشتم خودم اضافه کنم
تئاتر کودک یعنی تماشاگر کودک داشتن و تماشاگر کودک یعنی پر از اتفاقات غیر قابل پیش بینی و همین لذت بخشه
اینکه همراهان کودک که پدر مادرها ... دیدن ادامه ›› هستن یکسر به کودکان در سالن هیس هیس میکنند برای من که برای دیدن کودکان در سالن میام خیلی غیر قابل درک کاش یاد بگیرند دیدن تئاتر کودک کنار کودکان خیلی متفاوت از دیدن تئاتر بزرگسال هست و همین صداها و فریادهای هیجانی کودکان که تئاتر رو زنده میکنه