در چند ماه گذشته دو بار به تالار هنر رفتیم
پریشب بسیار بدتر از دفعه قبل بود
بارها و بارها در سالن باز شد و ورود دادند
بارها افراد از جلوی سن رفتند و آمدند در حالی که ردیفهای عقب خالی بود و میتوانستند بدون ایجاد مزاحمت رفت و آمد کنند
خانمی در ردیف دو یک سره مشغول عکسبرداری بودند
صندلیهای زیادی موقع تکان خوردن صدای جیرجیر میدهند که همین باعث شد خواهرزاده من اصلا تکان نخورد در حالیکه چند تا از بچه‌ها عمدا صندلی را تکان میدادند. وقتی خیلی جدی اول نمایش تذکر میدید که خوراکی صدادار نخورید، خودتان میبایست اول به این صندلیهای صدادار رسیدگی کنید!
بزرگسالانی جلوی ما در ردیف سه نشسته بودند (بدون کودک) که قد آقا بنظرم بالای ۱/۸۰ بود! هنگام خرید بلیط نمیشود کاری کرد ولی هنگام ورود به سالن میتوانید جلوی نشستن این افراد ناآگاه را بگیرید و به ردیفهای عقب راهنمایی‌شان بکنید
و در آخر، بزرگسالی که یا با کودکتان آمده‌اید یا از بستگان بازیگران هستید، یاد بگیرید به بقیه احترام بگذارید و در طول نمایش سکوووووت اختیار کنید؛ موبایل روشن نکنید و …

سلام
با دو خواهرزاده ۹ و ۱۲ ساله به تماشای نمایش نشستم
هر دو نمره کامل دادند و خیلی خوششان آمد

چقدر از دیدن دو بازیگر آقای باتجربه خوشحال شدم. چقدر حضورشان لذت بخش بود بخصوص جناب دوک 😍

به نظرم اگر صدای پخش ترانه‌ها کمی کمتر بود هم از نظر شنوایی بهتر میشد و هم شعرها بهتر فهمیده میشد

شخصیت شیرابه را هیچکدام متوجه نشدند، فقط فهمیدند که منفی بود. من هم اگر همون یک بار که شخصیت خودش را معرفی کرد، نمیشنیدم، متوجه نمیشدم. توضیح مشخصی هم راجع بهش داده نشد

نمایش خوبی بود،دکور،عروسک ها،هنرمندها تمام تلاششون کردن و دختر من بسیاااااار لذت برد و مشتاق دیدن دوباره نمایشه🤪...قدردان زحمات همه عزیزان هستم،
چند نکته ای که به نظرم رسید و پیشنهاد می کنم تغییراتی درش ایجاد بشه،اول اینکه ادبیات نامناسبی در بعضی قسمتها استفاده میشد،مثل حیف نون ،دیوانه و ...
یا اینکه الاغه از پدرش کتک خورد و به همون روال هپل هم کتک خورد...

با کودک ۷ ساله م به دیدن نمایش رفتم و خیلی خوشش اومد🥰 البته کودکه درونمه😅 نمایش با سایه زنده ندیده بودم و تجربه ی جالبی بود.
بیس فکری و شخصیتی من تو کانون پرورش فکری شکل گرفت چون کودکیم چندین سال پیش بوده و اون موقع برای پیدا کردن جواب یک عالمه سوال هیچ راهی به جز پرسه زدن تو کتاب ها و افسانه ها نداشتم. تو تمام برنامه های کانون محله شرکت میکردم و چند بار اونجا نقالی و پرده خوانی دیدم🤩
اما در مورد الآن، میدونم حرفی که میزنم به نظر اغلب آدم ها خوب نمیاد، ولی به نظر من دوران این مدل اسطوره ها گذشته. دوره ی جنگاوری و افسانه ای که تو اون یه بچه ۱۵ ساله با زور بازو (کاش حداقل با درایت و قدرت فکر بود) زده یه لشگر رو نابود کرده و ... گذشته. هیچ محتوای مشخصی جز وطن پرستی نمیبینم تو چنین آثاری، در حالی که انیمیشن ها و کتاب های کودک اخیر، واقعا مفاهیم جالبی رو به بچه ها و حتی بزرگسالان انتقال میدن🤦🏻‍♀️
پ ن۱: بیت پایانی نمایش: سپه را به بستور فرخنده داد/
عجم را چنین بود آیین و داد. این بیت سروده ی "دقیقی" هست و شاهنامه پژوه ها با لغت "عجم" که تقریبا به معنی الکن هست مشکل دارند.
پ.ن۲: جهت تلطیف فضا: صحنه ی مسخره ای رو ایجاد کرده بودم با موهای جوگندمی ردیف اول کنار بچه ها نشسته بودم. فرو رفته بودم تو صندلی که مزاحم دید بچه های پشت سرم نشم پاهام تا وسط صحنه رفته بود و همه ش نگران بودم باعث سرنگونی اقای نقال بشم🙈

نقل قول از سه کوچولو آورده به تیاتر
« من نوشابه رو خیلی دوست داشتم بازیگر خوبی بود»
« من همه چیشو دوست داشتم »
« منم همینطور اما اون قرمزه چشمه نبود چی بود؟»
خسته نباشید به همه گروه
ممنون از تلاشتون برای کودکان
یک نکته رو دوست داشتم خودم اضافه کنم
تئاتر کودک یعنی تماشاگر کودک داشتن و تماشاگر کودک یعنی پر از اتفاقات غیر قابل پیش بینی و همین لذت بخشه
اینکه همراهان کودک که پدر مادرها ... دیدن ادامه ›› هستن یکسر به کودکان در سالن هیس هیس میکنند برای من که برای دیدن کودکان در سالن میام خیلی غیر قابل درک کاش یاد بگیرند دیدن تئاتر کودک کنار کودکان خیلی متفاوت از دیدن تئاتر بزرگسال هست و همین صداها و فریادهای هیجانی کودکان که تئاتر رو زنده میکنه