نمی دانم چرا در کشور ما به اندازه ای که شایستهء شخصیت ادبی مولانا است به او پرداخته نشده هر از گاهی فیلم مستند یا مجموعه گرایشمند به سویه خاصی در ایران یا ترکیه ساخته و دیده شده اما آشنایی ما با این روانشناس برجسته رفتارهای انسان وهفت جد پیش تر از فروید و یونگ و آدلر و...اروین دیالوم هابه ژرفای روان بشر رسیده ، محدود به اشعاری خاص وقصه شمس ومولاناست .دوستی هم که می فرمود قصه های مولانا به اندازه کافی امروزی ومدرن نیست !
البته من از دلیل فروش کتاب مثنوی معنوی شاعری که به رومی شهرت یافته در امریکا واروپای امروز بی خبرم !!
اما پاگشای این سخن باز خوانی رباعی اندیشه ورزانه ای از دیوان شمس بودو پندی به خودم و دوستان بسیار هنرمند که به یک عبارت در کار خویش فکر می کنند:
-رسیدن به اوج در آن هنر !
همه می دانیم که مولانا از شاعرانی است که ابیاتش نیازی به تعبیر وتفسیر زیاده ندارد در این نمونه رک وفشرده حرف می زند پس:
تا در طلب گوهر کانی کانی / تا در هوس لقمهٔ نانی نانی
این نکتهٔ رمز اگر بدانی دانی / هر چیزی که در جستن آنی آنی
( مولانا )