با درود. برای امروز جمعه نمایش خوی حیوانی 5 بلیت خریداری کردم اما مشکلی پیش اومده و امکان حضور نداریم. ممنون میشم راهنمایی بفرمایید.

زمان اجرای این نمایش تمام شده و شاید ثبت این نظر بیهوده باشد اما امیدوارم عوامل کار، بخوانندش.
در یک کلی گویی باید عرض کنم که افتضاح بود، حیف وقت و پولی که صرف شد.
بنده این نمایشنامه را سه چاهار بار خوانده بودم و چند سال پیش در سنگلج اجرایی از آن را دیده. بلیط نمایش شما را به دلیل نام بهرام بیضایی و تجربه شیرینی که از اجرای (اگر اشتباه نکنم) آقای ساعی داشتم چشم بسته خریدم و باور بفرمایید همان لحظه اول که در تاریکی وارد سالن شدم و بازیگران، گریم‌ها و لباس‌ها را دیدم فهمیدم که اشتباه کردم.
بازی و لحن صاحب فروشگاه عالی بود، سرکار هم بدک نبود. افرا و خانم‌شازده هم قابل تحمل بودند و باقی فاجعه. طراحی لباس فاجعه، موسیقی فاجعه.
برای مثال برادر افرا با آن گیسوان بلند چطور دانش آموز کلاس پنجم است؟ چرا سرش تراشیده نیست؟ چرا روپوش یقه سفید نداشت؟ خانم شازده به سرکار میگه «سرپاس» و بعد اشاره می‌کنه که اسم امروزی این درجه «گروهبان» است، اما در سرکار درجه ستوانی داشت! موسیقی کار سه تار بود که هیچ ربطی به فضای این نمایشنامه نداشت و کمانچه یا تار خیلی بهتر بود، از این گذشته اون دوست عزیز اصلا نوازنده سه تار نبود، کلا دو خط نت حفظ کرده بود و هر بار نوبت نواختن سه تار میشد، اون دو خط رو با کمترین مهارت اجرا میکرد. استفاده از گیتار هم که تیر خلاصی بود به این اجرا. از همه اینها که بگذریم، شخصیتهای دوچرخه ساز و نویسنده هم که حذف شده بود که واقعا باید خسته نباشید گفت به کارگردان محترم، اصلا فکرشم نمی‌کردم که کسی بتونه چنین بلایی سر نمایشنامه بهرام بیضایی بیاره

روزی روزگاری تهران

در محله ما هنوز خواربار فروشی‌های قدیمی پیدا می‌شود. اتفاقا در نقطه‌ای که هر‌ روز تاکسی مرا آنجا پیاده میکند. یکی از همین دکون‌های قدیمی هست که وقتی شلوغ میشود، میفهمم یارانه‌ها را داده‌اند یا کالابرگی اعلام شده است.
این روزها خیلی شلوغ می‌شود. علتش بالا رفتن توان خرید مردم نیست بلکه برعکس. خریدن ۵۰۰گرم یا ۲۵۰ گرم قند و نخود و لپه باعث میشود تعداد دفعات مراجعه زیاد شود.
رفته بودم سمت محله‌ی غربی‌تر از خودمان، آنجا یک فروشگاه هست که لابه‌لای خواربارش قهوه ترک می‌آورد. فقط قهوه‌های او ترک است، بقیه‌ی قهوه‌ها همان رست و آسیاب و دانِ اسپرسو است.
فقط قهوه‌های ... دیدن ادامه ›› او فوم میدهد.
ساعتی با او صحبت می‌کردیم.
مردی با استخوان‌بندی درشت و لهجه غلیظ اردبیلی است. می‌گفت: ((خانواده به من می‌گویند افسرده شده‌ای اما من می‌گویم این افسردگی نیست اندوه‌است. وقتی می‌بینم کسی می‌آید که ۲۵۰ گرم لوبیا بخرد و قیمت همان را هم، انداز و ورانداز میکند نمی‌توانم بی‌توجه باشم)).
پیرمرد به اینجا که رسید اشکش گوشه‌ی چشمش غلتید و برای اینکه غرور مردانه‌اش خدشه‌ای نخورد فلاسک را برداشت و چایی را در استکان ریخت.
خواستم خم شوم و پیشانی‌اش را ببوسم.
خواستم بر انسانیتش تعظیم کنم.
اما فهمیدم بهترین کار حفظ غرورش است.
پس قهوه را برداشتم و گفتم: (( تقصیر شما نیست)) و زدم بیرون. تنها چیزی بود که به ذهنم می‌رسید. افکار رهایم نمی‌کرد و مثل یک دریای سیاه با لایه‌ی قرمزی از خون بر آسمان ذهنم غلبه یافته بود و دائم جزر و مدِ احساسات، این دریا را به سمت پایین می‌کشید و هرچه پایین‌تر می‌آمد به من نزدیکتر می‌شد و حجم بیشتری از کاسه‌ی واژگونِ سرم را پر می‌کرد.
هیچ راه فراری از این افکار نداشتم و هرگز رهایم نکرده و نمی‌کند. اگر به بهشت هم بروم لابد این افکار با من خواهد آمد چه حال و چه انتظار  وقتی در جهنم هستم. جهنمی که هیزم آن انسان‌های بیگناه هستند.

نهم امرداد هزار و چهارصد و پنج

صبح روز جمعه، ۱۴۰۵/۰۵/۰۹
درخت گلابی پُر از میوه شده
.

ناله‌‌ی مادران چون تیر قلب تیره‌روز ترک می‌داد
دیو شب، خسته، خون‌آلود می‌دوید در خراب‌آباد
بر گلوی باد می‌رقصید، مرگ سبزی از حلق آویز
بوی تابوتی تازه می‌پیچید بر مشام زخمی‌ی فریاد

صمیم ع اسمعیلی

زیباترین بازیگر صحنه با بازی فوق العاده بدون نقص

همراهی با هنر درزندگی، شاید از التهاب سختی ها بکاهد، ولی اراده و عشقی بی پایان نیاز دارد.

سایه های غم

بازی شهلا میربختیار قشنگ بود. فیلمنامه خوب بود کارگردانی ضعیف بود.

دختر خردسال خوب بازی کرد.

* اطلاعیه روابط عمومی تئاتر شهر درباره رفع مشکل سیستم سرمایشی «تالاراصلی»

به نام خداوند مهربان

تماشاگران و هنرمندان فهیم هنر نمایش
با سلام و تقدیم احترام

ضمن قدردانی از یکایک شما تماشاگران فرهیخته و هنرمندان گرانمایه به واسطه همراهی و شکیبایی تان، ضرورت دارد تا بار دیگر مراتب سپاس صمیمانه ... دیدن ادامه ›› خود را به دلیل درک و صبوری‌ و همراهی مشفقانه و مهربانانه تان طی روزهای گذشته اعلام کنیم.

همان‌طور که مستحضرید، بروز نقص فنی در سیستم خنک‌کننده (سرمایشی) «تالار اصلی» در روزهای گذشته موجبات نارضایتی و عدم آسایش خاطر شما عزیزان فراهم ساخت.

ضمن تاکید برپذیرش کامل این مسئولیت و پوزش مجدد به جهت بروز این مشکل، بلافاصله پس از وقوع این عارضه، تیم‌های کارشناسی و فنی ، با پیگیری های به عمل آمده از سوی مدیریت و کارکنان واحدهای مرتبط مجموعه تئاترشهر، همراهی صمیمانه همکاران تلاشگر در «واحد پشتیبانی» معاونت امورهنری وزارت فرهنگ وهمچنین مدیریت وهمکاران محترم واحدهای مرتبط اداره کل هنرهای نمایشی، اقدامات عیب‌یابی و بررسی تخصصی را آغاز کردند.

برابر بررسی‌های به عمل آمده، این نقص فنی که ناشی از مشکل در کمپرسورهای اصلی و بردهای کنترل دما بود،خوشبختانه با تلاش شبانه‌روزی همکاران و تمهیدات اندیشیده شده، برطرف و فرآیند تعمیرات با موفقیت به پایان رسیده و سیستم خنک‌کننده مجموعه در وضعیت مطلوب و برودت هوای بیشتربازگشته است.

از شکیبایی و درک بالای شما هنرمندان و مخاطبان فهیم تئاتر بی‌نهایت سپاسگزاریم و اطمینان داریم، بار دیگر شاهد اجراهای به یادماندنی و شورانگیز با هنرنمایی ارزنده هنرمندان عرصه نمایش در این مجموعه با حضور موثر شما تماشاگران ممتاز و ارجمند تئاتر باشیم.

با احترام
روابط عمومی مجموعه تئاتر شهر
پنجشنبه 8 مرداد 1405

برنامه ریلیزهای امسال:

۱۲ مرداد ماه سینگل ترک "121" منتشر می‌شود

سینگل ترک «خط قرمز»

چند تا سینگل ترک خفن و متفاوت که داریم روشون کار می‌کنیم

یه آلبوم بلند (LP) با حداقل ۸ ترک جذاب

این فقط شروع یه مسیر بزرگه…
با عشق، تلاش و موسیقی ادامه می‌دیم ✨

#Mehran_Yardel #NewMusic #Album #Single

گاهی بعضی تجربه‌ها فقط برای این نیستند که چیزی را به ما یاد بدهند؛ بعضی تجربه‌ها می‌آیند تا ثابت کنند چرا باید از همان ابتدا به نشانه‌ها اعتماد می‌کردیم.

آدم‌ها، موقعیت‌ها و انتخاب‌هایی هستند که یک‌بار امتحان کردنشان کافی است. وقتی چیزی یک‌بار طعم تلخی‌اش را نشان داده، برگشتن و دوباره آزمودنش بیشتر از آنکه نشانه‌ی امید باشد، تکرار یک اشتباه است.

می‌گویند «آزموده را آزمودن خطاست»؛ چون بعضی حقیقت‌ها را نه با گذشت زمان، نه با فرصت دوباره، و نه با توجیه‌های تازه نمی‌توان تغییر داد. گاهی چیزی که یک‌بار ما را شکست، اگر دوباره وارد زندگی‌مان شود، فقط زخم قدیمی را عمیق‌تر ... دیدن ادامه ›› می‌کند.

تجربه‌های بد، هرچقدر هم دردناک باشند، یک هدیه پنهان دارند: به ما یاد می‌دهند کجا بایستیم، به چه چیزی اعتماد کنیم و برای چه چیزهایی دیگر نجنگیم. بلوغ یعنی از تجربه‌ها درس بگیریم، نه اینکه مدام خودمان را در همان مسیر اشتباه قرار دهیم و انتظار نتیجه‌ای متفاوت داشته باشیم.

گاهی قوی‌ترین تصمیم، دوباره امتحان نکردن است؛ نه از روی کینه، بلکه از روی احترام به آرامشی که با سختی به دست آورده‌ایم.